ครูบ้านนอก

การพัฒนาความสามารถทางภาษาโดยใช้กิจกรรมเล่านิทานจากกล่องนิทาน ของเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาของศูนย์การศึกษาพิเศษเขตการศึกษา 3 จังหวัดสงขลา มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถทางภาษาของเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาก่อนและหลังการใช้กิจกรรมการเล่านิทานจากกล่องนิทาน และ 2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของผู้ปกครองเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา ที่มีต่อ การจัดกิจกรรมเล่านิทานจากกล่องนิทาน เพื่อพัฒนาความสามารถทางภาษาของเด็ก กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ 1) เด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาที่พูดไม่ได้ พูดไม่ชัด อายุ 5 – 14 ปี จำนวน 6 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) ซึ่งเป็นชั้นเรียนที่ผู้วิจัยเป็นผู้ดูแล และ 2) ผู้ปกครองเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาที่พูดไม่ได้ พูดไม่ชัด อายุ 5 – 14 ปี จำนวน 6 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) ผู้ปกครองของเด็กที่เป็นกลุ่มตัวอย่าง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) นิทานจำนวน 4 เรื่อง ได้แก่ หมาในรางหญ้า สิงโตกับหมูป่า พระจันทร์อร่อยไหม และเด็กน้อยกับต้นแอปเปิ้ล 2) แผนการสอนโดยใช้กิจกรรมการเล่านิทานจากกล่องนิทาน จำนวน 16 แผน 3) แบบทดสอบวัดความสามารถทางภาษา และ 4) แบบประเมินความพึงพอใจของผู้ปกครองเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา สถิติที่ใช้ในการวิจัย คือ ค่าเฉลี่ย ( ) ค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) และสถิติค่าทีแบบไม่อิสระจากกัน (t – test Dependent) ผลการวิจัยพบว่า

1. ความสามารถทางภาษาของเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาก่อนและหลังการใช้กิจกรรมการเล่านิทานจากกล่องนิทาน แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยพบว่า ความสามารถทางภาษาของเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาหลังการใช้กิจกรรมการเล่านิทานจากกล่องนิทานสูงกว่าก่อนใช้

2. ความพึงพอใจของผู้ปกครองเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาที่มีต่อการจัดกิจกรรมเล่านิทานจากกล่องนิทานเพื่อพัฒนาความสามารถทางภาษาของเด็กโดยรวม อยู่ในระดับ มากที่สุด ( = 4.70)

เว็บน่าสนใจ