ครูบ้านนอก

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความคิดสร้างสรรค์ของเด็กปฐมวัยก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัยของนักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 2 โรงเรียนบ้านน้ำกระจาย และ เพื่อเปรียบเทียบความคิดสร้างสรรค์ของเด็กปฐมวัยก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัยของนักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 2 โรงเรียนบ้านน้ำกระจายโดยศึกษาจากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นนักเรียนชาย-หญิงอายุระหว่าง 4-5 ปีที่กำลังศึกษาอยู่ในระดับชั้นอนุบาลปีที่ 2 ภาคเรียนที่2ปีการศึกษา 2562โรงเรียนบ้านน้ำกระจาย สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา สงชลา เขต 1จำนวน 1 ห้องจำนวนนักเรียน 21คน

ตัวแปรที่ใช้ในการศึกษาประกอบด้วยตัวแปรจัดกระทำได้แก่การจัดการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัยตัวแปรตามได้แก่ความคิดสร้างสรรค์ของเด็กปฐมวัย เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัยและแบบทดสอบแบบทดสอบความคิดสร้างสรรค์จากการวาดภาพ TCT – DP (Test of Creative Thinking –Drawing Production) ของเยลเลนและเออร์บัน (Jellen and Urban. 1986)สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ การทดสอบค่าที(t-test for dependent sample)

การศึกษาครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายสำคัญเพื่อศึกษาผลการจัดการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัยที่มีต่อความคิดสร้างสรรค์ของเด็กปฐมวัยผลการศึกษาพบว่าระดับคะแนนแบบทดสอบความคิดสร้างสรรค์ของเด็กปฐมวัยก่อนและหลังที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัยมีคะแนนความคิดสร้างสรรค์รวมเฉลี่ยเท่ากับ 48.52 และ 57.44 ซึ่งอยู่ในระดับสูงคะแนนความคิดริเริ่มเฉลี่ยเท่ากับ4.82และ8.93ซึ่งอยู่ในระดับปานกลางและสูงคะแนนความคิดคล่องตัวเฉลี่ยเท่ากับ 3.37และ4.35ซึ่งอยู่ในระดับปานกลางและระดับสูงคะแนนความคิดยืดหยุ่นเฉลี่ยเท่ากับ13.78และ18.22ซึ่งอยู่ในระดับปานกลางและสูงคะแนนความคิดละเอียดลออเฉลี่ยเท่ากับ20.00 และ25.93ซึ่งอยู่ในระดับสูงและระดับสูงมากตามลำดับ

หลังการจัดการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัยเด็กปฐมวัยมีคะแนนความคิดสร้างสรรค์โดยรวมเฉลี่ยสูงขึ้นกว่าก่อนการจัดการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัยเท่ากับ8.93 ( = 8.93) มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับP<.01 (t = 23.21) แสดงว่าการจัดการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัยส่งเสริมให้เด็กปฐมวัยมีความคิดสร้างสรรค์โดยรวมสูงขึ้นอย่างชัดเจน

เว็บน่าสนใจ