ครูบ้านนอก

ชื่อเรื่อง รายงานการใช้แบบฝึกทักษะ เรื่อง ชีวิตสัตว์ในท้องถิ่น กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2

ชื่อผู้ศึกษา นางประภากร มะเย็ง ตำแหน่งครูชำนาญการ โรงเรียนนิคมพัฒนาผัง 120

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสตูล

ปีที่ศึกษา ปีการศึกษา 2558

บทคัดย่อ

ในสภาพปัจจุบันยังพบว่า การจัดการเรียนการสอนวิชาวิทยาศาสตร์นั้น ครูส่วนใหญ่จะใช้วิธีสอนแบบบรรยายอย่างเดียว ไม่เห็นความสำคัญของการใช้สื่อ เข้มงวดกวดขันจนผู้เรียนไม่กล้าแสดงความคิดเห็น ตลอดจนไม่ค่อยให้ความสนใจของนักเรียนที่เรียนอ่อน การสอนในโรงเรียนแทบทั้งหมดเป็นการสอนแบบกลุ่มใหญ่ คือ สอนเป็นชั้น วิธีสอนและสื่อการสอนอย่างเดียวกันโดยไม่ได้คำนึงถึงความแตกต่างระหว่างบุคคล ทำให้นักเรียนส่วนใหญ่ไม่ชอบการศึกษาค้นคว้า ไม่มีความคิดสร้างสรรค์ ไม่รู้จักคิดวิเคราะห์ แก้ปัญหาไม่เป็น ไม่กล้าแสดงออก และเนื่องจากผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนจะสูงขึ้นมากน้อยเพียงใดย่อมขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย โดยเฉพาะอย่างยิ่งสื่อที่ใช้ในการเรียนการสอนถือเป็นปัจจัยที่มีบทบาทต่อกระบวนการเรียนการสอนเป็นอย่างมาก ด้วยคุณสมบัติของสื่อที่เป็นตัวกลางในการนำสารหรือเนื้อหาถ่ายทอดไปยังผู้เรียน ช่วยให้การสื่อสารระหว่างผู้เรียน และผู้สอนสามารถดำเนินไปได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทำให้ผู้เรียนเข้าใจเนื้อหาของบทเรียนได้ง่ายขึ้น สื่อ การสอนแต่ละชนิดล้วนมีลักษณะเฉพาะมีข้อดีและข้อจำกัดแตกต่างกัน สำหรับผู้ศึกษาเป็นครูผู้สอนวิชาวิทยาศาสตร์ในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ของโรงเรียนนิคมพัฒนาผัง 120 พบว่า การเรียนรู้ของนักเรียนกว่าครึ่งนั้น ผู้ศึกษาต้องใช้การสอนและการยกตัวอย่างมากกว่าปกติกว่านักเรียนจะเข้าใจได้อย่างถูกต้อง ซึ่งจากปัญหาดังกล่าว ผู้ศึกษาเห็นว่ามีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องหาวิธีแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นและจากการศึกษาค้นคว้า พบว่า แบบฝึกเสริมทักษะหรือแบบฝึกหัด เป็นสื่อการเรียนการสอนประเภทหนึ่งที่เป็นส่วนเพิ่มเติมหรือเสริมสำหรับให้นักเรียนฝึกปฏิบัติเพื่อให้เกิดความรู้ ความเข้าใจและทักษะเพิ่มขึ้นซึ่งส่วนใหญ่หนังสือเรียนจะมีแบบฝึกหัดอยู่ท้ายบทเรียน ในบางวิชาแบบฝึกหัดจะมีลักษณะเป็นแบบฝึกปฏิบัติเพื่อจะต้องได้รับการพัฒนาโดยการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนโดยเน้นให้นักเรียนได้รับการฝึกทักษะจากแบบฝึกที่หลากหลาย ให้สอดคล้องกับความต้องการของนักเรียนที่มีประสิทธิภาพ พงษ์ศักดิ์ พางาม (2549 : 26) กล่าวถึงประโยชน์ของแบบฝึกไว้ว่า แบบฝึกเป็นสื่อการเรียนรู้ที่ช่วยให้นักเรียนได้ฝึกทักษะ ซึ่งนักเรียนสามารถเรียนรู้ได้ด้วยตนเอง เพื่อเพิ่มทักษะ เพิ่มประสบการณ์ตามความรู้ความสามารถของแต่ละคน ดังนั้นแบบฝึกทักษะจึงเป็นเครื่องมือที่ช่วยให้นักเรียนพัฒนาความรู้ ประสบผลสำเร็จทางด้านการเรียนการสอนเพิ่มขึ้น

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อหาประสิทธิภาพ ดัชนีประสิทธิผลของการเรียนรู้ ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนรู้โดยใช้แบบฝึกทักษะเรื่อง สัตว์ในท้องถิ่น กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โดยกลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาชั้นปีที่ 2 โรงเรียนนิคมพัฒนาผัง 120 จำนวน 31 คน โดยมีการสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบระบบและแบบอย่างง่าย เก็บข้อมูลด้วยแบบฝึกทักษะเรื่องชีวิตสัตว์ในท้องถิ่น กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ค่าความตรงเชิงเนื้อหา (IOC) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ได้ค่าดัชนีความตรงของเนื้อหา 0.89 ได้ค่าตรงเชิงเนื้อหา (IOC) แบบทดสอบความพึงพอใจแบบฝึกทักษะเรื่อง สัตว์ในท้องถิ่น กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ได้ค่าดัชนีความพึงพอใจ 0.90 หาค่าความเชื่อมั่น (Reliability) โดยใช้วิธีของ Lovett ความเชื่อมั่นของแบบทดสอบฉบับนี้ = 0.99 วิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่ หาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสูงสุด ค่าต่ำสุดและของแบบสอบถามความพึงพอใจ (Try out)

ผลการศึกษารายงานการใช้แบบฝึกทักษะ เรื่อง ชีวิตสัตว์ในท้องถิ่น กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 พบว่า ค่าดัชนีประสิทธิผล เท่ากับ 0.68 แสดงว่านักเรียนมีความรู้เพิ่มขึ้นร้อยละ 40.89

ข้อเสนอแนะควรมีการปฐมนิเทศผู้เรียนเกี่ยวกับขั้นตอนต่าง ๆ ของการจัดการ การกำหนดเวลาเรียน ผู้สอนควรปรับ ลด หรือเพิ่มเวลาให้เหมาะสมกับระดับความสามารถของผู้เรียนระหว่างทำกิจกรรม และจัดทำสื่อที่น่าสนใจ เช่น วิดีโอ Power Point หาเทคนิควิธีในการดูแลผู้เรียนให้ทั่วถึง เพื่อให้แน่ใจว่าผู้เรียนมีส่วนร่วมในการทำกิจกรรมอย่างทั่วถึงทุกคน ให้คำแนะนำและให้ความช่วยเหลือแก่ผู้เรียนอย่างใกล้ชิด

เว็บน่าสนใจ