ครูบ้านนอก

ชื่อเรื่อง การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้อาชีพในท้องถิ่น ตามแนวคิดภาระงานเป็นฐาน เพื่อพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3

ผู้วิจัย สุพัฒนุช พรมศรี

ปีการศึกษา 2559

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาข้อมูลพื้นฐานและความต้องการในการพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้อาชีพในท้องถิ่น ตามแนวคิดภาระงานเป็นฐานเพื่อพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร 2) เพื่อพัฒนาและหาประสิทธิภาพชุดกิจกรรมการเรียนรู้อาชีพในท้องถิ่น ตามแนวคิดภาระงานเป็นฐาน เพื่อพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ ( / ) 75/75 3) เพื่อเปรียบเทียบทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษก่อนและหลังเรียน โดยการใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้อาชีพในท้องถิ่น ตามแนวคิดภาระงานเป็นฐานเพื่อพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 4) เพื่อศึกษาเจตคติต่ออาชีพในท้องถิ่น ตามแนวคิดภาระงานเป็นฐาน เพื่อพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนหนองยางพิทยาคม อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครราชสีมา จำนวน 30 คน ทดลองใช้ในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2559 ระยะเวลาที่ใช้ในการทดลองจำนวน 18 ชั่วโมง แบบแผนการทดลองแบบ One Group Pretest-Posttest Design เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ 2) แผนการจัดการเรียนรู้ 3) แบบทดสอบวัดความสามารถด้านทักษะภาษาอังกฤษ และแบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อชุดกิจกรรมการเรียนรู้อาชีพในท้องถิ่น ตามแนวคิดภาระงานเป็นฐาน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าสถิติ ร้อยละ(%) ค่าเฉลี่ย ( ) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.), t-test แบบ Dependent และการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัย พบว่า

1)การศึกษาข้อมูลพื้นฐานและความต้องการในการพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้อาชีพในท้องถิ่น พบว่า นักเรียนสนใจและต้องการเรียนรู้ในเรื่องอาชีพที่เป็นอันดับที่ 1 คือ ผัดหมี่โคราช จำนวน 63 คน คิดเป็นร้อยละ 70.00 รองลงมา คือ ดินด่านเกวียน จำนวน 58 คน คิดเป็นร้อยละ 64.44 จักสานวัสดุในท้องถิ่น จำนวน 52 คน คิดเป็นร้อยละ 57.78 ทอผ้าไหม จำนวน 48 คน คิดเป็นร้อยละ 53.33 และการทำขนมจีน จำนวน 47 คน คิดเป็นร้อยละ 52.22

2)ผลการพัฒนาและหาประสิทธิภาพชุดกิจกรรมการเรียนรู้อาชีพในท้องถิ่นตามแนวคิดภาระงานเป็นฐาน เพื่อพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 มีประสิทธิภาพ ( / ) เท่ากับ 76.13/77.83 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐาน 75/75

3)ผลการทดลองการเปรียบเทียบทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษก่อนและหลังเรียน โดยการใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้อาชีพในท้องถิ่น ตามแนวคิดภาระงานเป็นฐานเพื่อพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

4)ผลการศึกษาเจตคติต่ออาชีพในท้องถิ่น ตามแนวคิดภาระงานเป็นฐาน เพื่อพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 พบว่า เจตคติต่ออาชีพในท้องถิ่นได้ค่าเฉลี่ย 4.09 ซึ่งหมายถึง นักเรียนมีเจตคติที่ดีต่ออาชีพในท้องถิ่น

เว็บน่าสนใจ