ครูบ้านนอก

ชื่อเรื่อง รายงานผลการพัฒนาสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของนักเรียน

โรงเรียนคุรุประชานุกูล อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ

ผู้รายงาน นายเกษม แซดกระโทก

ปีการศึกษา 2559

บทคัดย่อ

การจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ในสถานศึกษาเป็นความจำเป็นและเป็นส่วนหนึ่ง ของการบริหารงานในโรงเรียน สภาพแวดล้อมเป็นปัจจัยหนึ่งที่ส่งเสริมพัฒนาการทางสติปัญญา อารมณ์และสุขภาพจิตของนักเรียน รวมถึงผู้ที่อาศัยอยู่ในโรงเรียนนั้น เนื่องจากอาณาบริเวณอาคารเรียนและสภาพแวดล้อมของโรงเรียนต้องมีการพัฒนาในอีกหลายด้าน การศึกษารายงานการพัฒนาผลการพัฒนาสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของนักเรียน โรงเรียนคุรุประชานุกูล อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ ครั้งนี้ มีความมุ่งหมายเพื่อพัฒนาสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของนักเรียน โรงเรียน คุรุประชานุกุล อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ ตามกรอบการศึกษาค้นคว้า 2 ด้าน คือ สภาพแวดล้อมทางกายภาพและสภาพแวดล้อมทางจิตภาพ โดยใช้หลักการวิจัยปฏิบัติการ (Action Research) ดำเนินการพัฒนาเป็น 2 วงรอบ ซึ่งแต่ละวงรอบประกอบด้วย 4 ขั้นตอน คือ การวางแผน (Planning) การปฏิบัติ (Action) การสังเกต (Observation) และการสะท้อนผล (Reflection) กลยุทธ์ที่ใช้ในการพัฒนา ได้แก่ การประชุมระดมความคิด การทำงานแบบมีส่วนร่วมและการนิเทศแบบชี้แนะ (Coaching) กลุ่มผู้ร่วมศึกษารายงาน ประกอบด้วย ผู้รายงานซึ่งเป็นรองผู้อำนวยการโรงเรียนคุรุประชานุกูล ผู้ร่วมศึกษารายงาน 27 คน รวมจำนวน 28 คน กลุ่มผู้ให้ข้อมูล จำนวน 297 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสังเกตความคิดเห็น แบบสัมภาษณ์และแบบสอบถามความพึงพอใจ การจัดกระทำและการตรวจสอบข้อมูลใช้เทคนิคการตรวจสอบข้อมูลแบบสามเส้า (Triangulation Technique) และนำเสนอการรายงานผลเชิงพรรณนา

ผลการพัฒนา พบว่า การพัฒนาสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของนักเรียน ในวงรอบที่ 1 โดยใช้กลยุทธ์การประชุมระดมความคิด การทำงานแบบมีส่วนร่วมและการนิเทศแบบชี้แนะ(Coaching) ทำให้ผู้ร่วมศึกษารายงานมีความรู้ความเข้าใจ และความตระหนักในความสำคัญของการพัฒนาสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ และสามารถดำเนินงานตามแผนได้ การดำเนินงานแบบมีส่วนร่วม ทำให้ผู้ร่วมศึกษารายงานมีส่วนร่วมในการวางแผน การดำเนินงานและการประเมินผลงานร่วมกัน จัดสภาพแวดล้อมทางกายภาพที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของนักเรียน สามารถดำเนินการพัฒนาร่วมกับครูประจำชั้นและนักเรียน ทำให้การจัดสภาพแวดล้อมในห้องเรียน มีการเปลี่ยนแปลงดีขึ้น ห้องเรียนสะอาด มีความเป็นระเบียบเรียบร้อย วัสดุและอุปกรณ์ในการักษาความสะอาดถูกจัดเก็บไว้ได้อย่างเหมาะสม มีป้ายให้ความรู้และมีมุมค้นคว้า ทำให้ห้องเรียนมีบรรยากาศแห่งการเรียนรู้ ด้านการจัดสภาพแวดล้อมภายนอกห้องเรียน หลังจากได้รับการพัฒนาบางบริเวณมีการเปลี่ยนแปลงดีขึ้น มีความสะอาด ร่มรื่น สวยงาม สามารถใช้เป็นแหล่งเรียนรู้ได้ แต่ยังมีอีกหลายพื้นที่ยังไม่บรรลุจุดมุ่งหมายของการพัฒนาเพราะครูที่ปรึกษาดูแลได้ไม่ทั่วถึง การนิเทศไม่ต่อเนื่อง นักเรียนขาดความรู้ความเข้าใจ ขาดความตระหนักในการปรับปรุงพัฒนาสภาพแวดล้อมภายนอกห้องเรียนให้เอื้อต่อการเรียนรู้ ต้องดำเนินการพัฒนาในวงรอบที่ 2 โดยใช้กลยุทธ์การประชุมระดมความคิด การทำงานแบบมีส่วนร่วม และการนิเทศแบบชี้แนะ (Coaching) ให้คำปรึกษาแนะนำ กระตุ้นและให้กำลังใจ ครูที่ปรึกษาและนักเรียนมีความตระหนักเห็นความสำคัญ มีความกระตือรือร้นให้ความร่วมมือในการดำเนิน การพัฒนาการจัดและตกแต่งห้องเรียนทั้งภายในและภายนอกห้องเรียน ให้เป็นระเบียบและสวยงาม ถูกสุขลักษณะของห้องเรียน คือ มีป้ายจัดนิทรรศการเพื่อการเรียนรู้ ป้ายแสดงผลงานนักเรียน และป้ายแสดงผลงานครูทั้งภายในและภายนอกห้องเรียน ป้ายประกาศต่างๆ ทำให้สภาพแวดล้อมภายนอกห้องเรียนทุกบริเวณมีการพัฒนาเปลี่ยนแปลงดีขึ้น บริเวณโรงเรียนมีความเป็นระเบียบ สะอาด ร่มรื่น สวยงาม สภาพแวดล้อมภายนอกห้องเรียนเอื้อต่อการเรียนรู้มากขึ้น ส่งผลให้โรงเรียนมีสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ เป็นที่พอใจของผู้ร่วมศึกษารายงานทุกคน บรรลุความมุ่งหมายของการศึกษารายงาน

ผลการพัฒนาสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของนักเรียน โรงเรียนคุรุประชานุกูล อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ โดยสอบถามความคิดเห็นและความพึงพอใจของกลุ่มผู้ให้ข้อมูล ปรากฏผลดังนี้ สภาพแวดล้อมทางกายภาพ พบว่า โดยภาพรวม การดำเนินงานอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.54) สภาพแวดล้อมทางจิตภาพ โดยภาพรวม การดำเนินงานอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.56) โดยภาพรวม ทั้งสองด้านอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.55)

โดยสรุป การพัฒนาสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของนักเรียน โรงเรียนคุรุประชานุกูล อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ โดยใช้กลยุทธ์การประชุมระดมความคิด การทำงานแบบมีส่วนร่วม และการนิเทศแบบชี้แนะ (Coaching) ช่วยให้สภาพแวดล้อมภายในโรงเรียนทั้งทางกายภาพและทางจิตภาพมีบรรยากาศที่เอื้อต่อการแสวงหาความรู้ทั้งภายในห้องเรียนและภายในบริเวณโรงเรียน ส่งผลให้การพัฒนาด้านร่างกาย จิตใจ อารมณ์ สังคมและสติปัญญานักเรียน ให้มีพฤติกรรมที่พึงประสงค์ นักเรียนเกิดการเรียนรู้ สามารถรวบรวมความรู้สะสมและบูรณาการความรู้เข้ากัน สร้างเป็นองค์ความรู้ นำความรู้สู่วิถีชีวิตได้อย่างมีความสุขและช่วยให้เกิดการเรียนรู้อยู่ตลอดเวลา จึงควรส่งเสริมสนับสนุน ให้นำกลยุทธ์ดังกล่าวไปใช้พัฒนาสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของนักเรียนในโรงเรียนอื่นๆ ต่อไป

เว็บน่าสนใจ