ครูบ้านนอก

วัตถุประสงค์ของการศึกษา เรื่อง การลดพฤติกรรมไม่อยู่นิ่งในชั้นเรียนสำหรับบุคคลออทิสติก

โดยใช้กิจกรรมการเล่านิทานคุณธรรม ของศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดสุรินทร์ เพื่อ

1) เพื่อศึกษาผลของการลดพฤติกรรมไม่อยู่นิ่งสำหรับนักเรียนออทิสติกก่อนและหลังใช้กิจกรรมเล่านิทานคุณธรรม

2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจที่มีต่อการลดพฤติกรรมไม่อยู่นิ่งในชั้นเรียนสำหรับบุคคลออทิสติก โดยใช้กิจกรรมเล่านิทานคุณธรรม

ผลการศึกษาค้นคว้าพบว่า การลดพฤติกรรมไม่อยู่นิ่งสำหรับนักเรียนออทิสติก ก่อนและหลังใช้กิจกรรมเล่านิทานคุณธรรม พบว่า พฤติกรรมไม่อยู่นิ่งของเด็กออทิสติก พบว่า ระยะที่ 1 (A1) ระยะเส้นฐานเป็น ระยะที่สังเกตพฤติกรรมโดยไม่ใช้โปรแกรมปรับพฤติกรรม ค่าเฉลี่ยความถี่ของพฤติกรรมไม่อยู่นิ่งสำหรับออทิสติกอยู่ในระดับสูงสุด คือ 11.66 ครั้ง และในระยะที่ 2 (B) ระยะปรับพฤติกรรม ค่าเฉลี่ยความถี่เท่ากับ 6.20ครั้ง จะเห็นได้ว่าเด็กออทิสติกแสดงพฤติกรรมไม่อยู่นิ่งลดลง ซึ่งจากผลของการปรับพฤติกรรม โดยใช้กิจกรรมการเล่านิทานคุณธรรม และในระยะที่ 3 (A2) ค่าเฉลี่ยความถี่ของพฤติกรรมไม่อยู่นิ่งยังมีอัตราต่ำลงเมื่อเทียบกับระยะเส้นฐานและระยะการปรับพฤติกรรม คือ 0.83 ครั้ง ผู้ศึกษาจึงสรุปได้ว่า พฤติกรรมไม่อยู่นิ่งในชั้นเรียน โดยใช้กิจกรรมการเล่านิทานคุณธรรม สามารถลดพฤติกรรมไม่อยู่นิ่งสำหรับบุคคลออทิสติกได้ และมีคะแนนเฉลี่ยของความพึงพอใจที่มีต่อการลดพฤติกรรมไม่อยู่นิ่งในชั้นเรียนสำหรับบุคคล ออทิสติก โดยใช้กิจกรรมเล่านิทานคุณธรรม พบว่า มีความพึงพอใจอยู่ใน ระดับ มาก (X ̅=4.40) โดยมีรายการที่มีเกณฑ์ระดับ มากที่สุด 5 รายการ ได้แก่ กิจกรรมมีความเหมาะสมกับผู้เรียน ,ระยะเวลาที่ใช้ในการจัดกิจกรรม, กิจกรรมมีความน่าสนใจ, ผู้เรียนมีพฤติกรรมไม่นิ่งในชั้นเรียนลดน้อยลง และ ผู้ปกครอง ผู้เกี่ยวข้องมีความพึงพอใจต่อพฤติกรรมนักเรียน

เว็บน่าสนใจ