ครูบ้านนอก

บทคัดย่อ

คณิตศาสตร์ในชีวิตจริงผ่านกิจกรรมการสร้างโมเดลสะพานข้ามหนองน้ำด้วยกระบวนการจัดการเรียนรู้แบบบริบทเป็นฐานซึ่งแบ่งกระบวนการจัดการเรียนรู้เป็น 5 ขั้นตอนตามแนวคิดของ Crawford ได้แก่ ขั้นตอนที่ 1 การเชื่อมโยงความสัมพันธ์ ขั้นตอนที่ 2 การเรียนรู้จากประสบการณ์ ขั้นตอนที่ 3 การนำความรู้ไปใช้ ขั้นตอนที่ 4 การร่วมมือ ขั้นตอนที่ 5 การถ่ายโอนความรู้ไปยังบริบทอื่น เป็นการจัดการเรียนรู้ให้เข้ากับสถานการณ์ในโลกชีวิตจริง เพื่อส่งเสริมความสามารถในการเชื่อมโยงความรู้ทางคณิตศาสตร์ จากการจัดกิจกรรมพบว่านักเรียนสามารถนำความรู้ทางคณิตศาสตร์เรื่อง การบวกทศนิยม บูรณาการร่วมกับความรู้ในศาสตร์สาขาวิชาอื่น ๆ ไปใช้ในการแก้ปัญหาสถานการณ์การสร้างโมเดลสะพานได้ อีกทั้งยังส่งเสริมบรรยากาศในการเรียนไปในทางบวก นักเรียนมีปฏิสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน

ผลการวิจัย

กิจกรรมการสร้างโมเดลสะพานข้ามหนองน้ำจำลองผ่านกระบวนการจัดการเรียนรู้แบบบริบทเป็นฐาน ส่งเสริมให้นักเรียนได้นำความรู้ในศาสตร์หลาย ๆ ด้านเข้ามาใช้ในการสร้างสะพานจำลอง และนักเรียนยังให้ความสนใจในการทำกิจกรรมมากขึ้นอาจเนื่องมาจากการใช้สถานการณ์ที่มีความเกี่ยวข้องในชีวิตจริง นักเรียนมีโอกาสได้แสดงความคิดเห็นต่อสถานการณ์ดังกล่าวและเห็นว่าเป็นสถานการณ์ที่มีความใกล้ตัวจึงให้ความสนใจ เกิดแรงจูงใจในการเรียนมากขึ้น ทำให้เมื่อนำเสนอสถานการณ์ปัญหานักเรียนสามารถอธิบายและแก้สถานการณ์ปัญหาดังกล่าวโดยใช้ความรู้ที่ได้เรียนมา และสามารถลงมือปฏิบัติกิจกรรมได้ด้วยตนเอง ซึ่งสอดคล้องกับ Stephanie Hoover (2012) ได้ศึกษาการจัดกิจกรรมโดยการกำหนดสถานการณ์ปัญหา ซึ่งมาจากบริบทของนักเรียนในระดับชั้นประถมศึกษา ซึ่งนักเรียนจะต้องใช้ความรู้ทางคณิตศาสตร์มาเป็นเครื่องมือในการแก้สถานการณ์ปัญหาจากบริบทเหล่านี้ และผลจากการวิจัยพบว่า การใช้กระบวนการจัดกิจกรรมอย่างมีบริบทจะส่งเสริมให้นักเรียนได้เพิ่มความรู้ทางคณิตศาสตร์ ทักษะทางสังคม พัฒนาสมรรถนะทางคณิตศาสตร์ และนำคณิตศาสตร์ไปใช้กับโลกจริงได้

ในส่วนครูผู้สอนกระบวนการจัดกิจกรรมโดยใช้บริบทเป็นฐานทำให้ครูได้แนวทางการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมกระบวนการคิดแก้ปัญหาในสถานการณ์ต่าง ๆ รวมถึงการเชื่อมโยงความรู้ในสิ่งที่มีอยู่ในบริบทรอบ ๆ ตัวของนักเรียน และช่วยสร้างบรรยากาศที่ดีในการเรียนรู้ สอดคล้องกับอัมพร ม้าคนอง (2553, หน้า 74) กล่าวไว้ว่าการเรียนแบบใช้ปัญหาเป็นฐานมีแนวคิดสำคัญคือ การให้นักเรียนได้เผชิญปัญหาหรือสถานการณ์ในชีวิตจริงหรือที่ใกล้เคียง จะทำให้นักเรียนเกิดความ อยากรู้ อยากเห็น และต้องการแก้ปัญหานั้น ๆ ทำให้เกิดกระบวนการคิด เป็นการนำเสนอสถานการณ์ปัญหาที่ส่งเสริมให้นักเรียนร่วมมือกันทำให้นักเรียนจะเกิดกระบวนการทำงานกลุ่มที่ดี มีการแลกเปลี่ยนแนวคิด และเสริมสร้างความเชื่อมั่นให้กับในการคิดคนในกลุ่ม

เว็บน่าสนใจ