ครูบ้านนอก

การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาแบบฝึกเสริมการเข้าใจคำศัพท์ภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวัน โดยการใช้กลวิธีในการเดาความหมายจากบริบท นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนทองผาภูมิวิทยา อำเภอทอง ผาภูมิจังหวัดกาญจนบุรีให้ได้ตามเกณฑ์75/75 2) เปรียบเทียบความสามารถในการเข้าใจคำศัพท์ภาษาอังกฤษใน ชีวิตประจำวันของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนทองผาภูมิวิทยา อำเภอทองผาภูมิจังหวัดกาญจนบุรีก่อน และหลังใช้แบบฝึกเสริมการเข้าใจคำศัพท์ภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวันโดยการใช้กลวิธีในการเดาความหมายจาก บริบท 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการใช้แบบฝึกเสริมการเข้าใจคำศัพท์ภาษาอังกฤษใน ชีวิตประจำวันโดยการใช้กลวิธีการเดาความหมายจากบริบท นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนทองผาภูมิวิทยา อำเภอทองผาภูมิจังหวัดกาญจนบุรี

กลุ่มตัวอย่าง เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ปีการศึกษา 2564 โรงเรียนทองผาภูมิวิทยา อำเภอทองผาภูมิจังหวัดกาญจนบุรีโดยวิธีการเลือกแบบเฉพาะเจาะจง จำนวน 1 ห้องเรียน คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3/1 จำนวน 31 คน ทำการทดลองโดยการใช้แบบฝึกเสริมการเข้าใจคำศัพท์ภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวันโดยการ ใช้กลวิธีในการเดาความหมายจากบริบท ใช้เวลาในการทดลอง 5 สัปดาห์ๆ ละ 2 คาบเรียน รวมทั้งสิ้นจำนวน 10 คาบเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้แบบฝึกเสริมการเข้าใจคำศัพท์ ภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวันโดยการใช้กลวิธีในการเดาความหมายจากบริบท จำนวน 5 แผน 2) แบบทดสอบวัด ผลสัมฤทธิ์ในการเรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษโดยใช้กลวิธีการเดาความหมายจากบริบทก่อนเรียนและหลังเรียน 3) แบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการใช้แบบฝึกและกลวิธีการเดาความหมายคำศัพท์ภาษาอังกฤษจากบริบท

ผลการวิจัยพบว่า 1) แบบฝึกเสริมการเข้าใจคำศัพท์ภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวันโดยการใช้กลวิธีใน การเดาความหมายจากบริบท มีประสิทธิภาพ เท่ากับ 83.36 / 77.30 2) ความสามารถในการเข้าใจคำศัพท์ ภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวันของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนทองผาภูมิวิทยา อำเภอทองผาภูมิจังหวัด กาญจนบุรีหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 และ 3) ผลการศึกษาความพึงพอใจ ค่าระดับ เฉลี่ยรวมอยู่ในระดับพึงพอใจมากที่สุด (X-bar = 4.68 , S.D. = 0.19)

เว็บน่าสนใจ