ครูบ้านนอก

การวิเคราะห์ดำเนินการกับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ซึ่งดึงมาจากการทดลองแบบสุ่มที่มีกลุ่มควบคุมแบบหลายกลุ่มอย่างต่อเนื่อง (RCT) ซึ่งได้รับการระบุสำหรับรายการ RCT โดยพิจารณาจากความเข้าใจในการอ่านร่วมและความยากในการแก้ปัญหาคำศัพท์ ในการประมาณการสูญเสียการเรียนรู้จากโรคระบาด เราเปรียบเทียบประสิทธิภาพการล่มสลายสำหรับ 3 กลุ่มประชากรตามรุ่น: ฤดูใบไม้ร่วงปี 2019 (ก่อนเกิดโรคระบาด; n = 47), 2020 (การระบาดใหญ่ในช่วงต้น เมื่อประสิทธิภาพได้รับผลกระทบจากปีการศึกษาก่อนหน้าที่ถูกตัดทอน; n = 35) และ 2021 (การระบาดใหญ่ในภายหลังเมื่อประสิทธิภาพได้รับผลกระทบจากปีการศึกษา 2019 ถึง 2020 ที่ถูกตัดทอนบวกกับการหยุดชะงักอย่างต่อเนื่องของปีถัดไป n = 75) ในช่วง 2 ปี การลดลง (ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานต่ำกว่าการเติบโตที่คาดไว้) นั้นใหญ่กว่าที่รายงานสำหรับประชากรทั่วไปและสำหรับนักเรียนในโรงเรียนที่ยากจนสูงประมาณ 3 เท่า เพื่อประเมินคำมั่นสัญญาของการแทรกแซงทางไกลที่มีโครงสร้างเพื่อจัดการกับการสูญเสียการเรียนรู้ดังกล่าวในระหว่างการปิดโรงเรียนเป็นเวลานาน เราจึงเปรียบเทียบผลกระทบในกลุ่มประชากรตามรุ่นของ RCT ในปี 2018 กับ 2019 (การส่งมอบการแทรกแซงแบบตัวต่อตัวทั้งหมด; n = 66) กับผลของวิธีการเดียวกันในกลุ่มประชากรตามรุ่นปี 2020 ถึง 2021 (สลับช่วงเวลาของการจัดส่งทางไกลและแบบตัวต่อตัว; n = 29) ผลของการแทรกแซงขนาดใหญ่ไม่ได้รับการกลั่นกรองตามสถานะการระบาดใหญ่ ซึ่งบ่งชี้ถึงศักยภาพในการแทรกแซงระยะไกลที่มีโครงสร้างเพื่อตอบสนองความต้องการของนักเรียนในระหว่างการปิดโรงเรียนที่ขยายออกไป

การเรียนรู้ทางวิชาการในช่วงการระบาดใหญ่ได้รับความเดือดร้อนในสหรัฐอเมริกา และกลุ่มย่อยของประชากรนักศึกษาได้รับผลกระทบแตกต่างกัน ยังไม่ค่อยมีใครรู้เกี่ยวกับขอบเขตของการสูญเสียการเรียนรู้ในกลุ่มย่อยที่มีความเสี่ยงสูงโดยเฉพาะนักเรียนที่มีปัญหาในการเรียนรู้หรือเกี่ยวกับวิธีการลดความเสี่ยงของการสูญเสียการเรียนรู้อย่างรุนแรงในระหว่างการปิดโรงเรียนเป็นเวลานานในนักเรียนที่มีความเสี่ยงสูง ในการวิเคราะห์ชุดปัจจุบันจุดประสงค์ของเราคือการให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับปัญหาเหล่านี้โดยมุ่งเน้นไปที่กลุ่มย่อยที่มีความเสี่ยงสูงของนักเรียน: ผู้ที่มีปัญหาการเรียนรู้ร่วมในการอ่านเพื่อความเข้าใจ (RC) และการแก้ปัญหาคำศัพท์ทางคณิตศาสตร์ ในรายงานนี้เราใช้นักเรียนที่มีปัญหาร่วมเพื่ออ้างถึงประชากรกลุ่มนี้การระบาดใหญ่เพื่ออ้างถึงการระบาดใหญ่ของ COVID-19 และการสูญเสียการเรียนรู้เพื่ออ้างถึงการลดลงของอัตราความก้าวหน้าทางวิชาการที่คาดหวัง (แสดงเป็นค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานต่ำกว่าประสิทธิภาพในช่วงต้นปีการศึกษา 2019-2020) เน้นนักเรียนที่มีปัญหาร่วมความยากร่วมแสดงถึงรูปแบบที่เปราะบางเป็นพิเศษของความยากลำบากในการเรียนรู้ด้วยเหตุผลห้าประการ ประการแรก RC และการแก้ปัญหาด้วยคำเป็นตัวทำนายที่ชัดเจนเกี่ยวกับคุณภาพชีวิตความมั่นคงทางการเงินและอายุขัย (เช่น Murnane et al., 2001; Murnane et al., 2001) ริตชี่ แอนด์ เบตส์, 2013). ประการที่สอง วิถีพัฒนาการในการอ่าน (Shaywitz, 1998) และคณิตศาสตร์ (Fuchs et al., 2016) ถูกสร้างขึ้นตั้งแต่เนิ่น ๆ และยังคงมีเสถียรภาพเมื่อเวลาผ่านไป เช่นเดียวกับกรณีของการอ่านทางคณิตศาสตร์ (Koponen และคณะ, 2018; แลนเดอร์ล แอนด์ มอลล์, 2010). ประการที่สาม โรคร่วมด้านการอ่านและคณิตศาสตร์เกิดขึ้นบ่อยครั้ง ครึ่งหนึ่งของเด็กที่มีผลการเรียนไม่ดีในโดเมนหนึ่งมีปัญหาในอีกโดเมนหนึ่ง (Koponen et al., 2018) ประการที่สี่นักเรียนที่มีปัญหาการเรียนรู้ร่วมจะประสบกับผลลัพธ์ที่แย่กว่าในแต่ละด้านมากกว่าเพื่อนที่มีปัญหาในโดเมนเดียว (Willcutt et al., 2013) ประการที่ห้า โรคร่วมสัมพันธ์กับการตอบสนองที่เพียงพอน้อยกว่าต่อการแทรกแซงที่มีประสิทธิภาพโดยทั่วไป (เช่น Fuchs et al., 2013)

เว็บน่าสนใจ