ครูบ้านนอก

บทคัดย่อ

ชื่อผลงานวิจัย: การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการสถานศึกษาขนาดเล็กสู่ความมีประสิทธิภาพอย่างยั่งยืน ด้วย S-SMART MODEL

ชื่อผู้วิจัย: นางสาวกชพรรณ นาเสถียร

ตำแหน่ง: ผู้บริหารสถานศึกษา โรงเรียนนาคำเจริญวิทย์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ดเขต 1

ปีที่ทำการวิจัย: ปี 2568

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (๑) พัฒนาและสร้างรูปแบบการบริหารจัดการสถานศึกษาขนาดเล็ก ด้วย S-SMART MODEL ที่มุ่งเน้นการยกระดับคุณภาพผู้เรียน (๒) ศึกษาผลการนำรูปแบบไปใช้ในการพัฒนาคุณภาพผู้เรียนด้านวิชาการ คุณธรรม และทักษะชีวิต และ (๓) ศึกษาการได้รับการยอมรับและเป็นแบบอย่างที่ดีของสถานศึกษา กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย นักเรียนจำนวน 23 คน ครูและบุคลากรทางการศึกษาจำนวน 5 คน และคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานและผู้ปกครองนักเรียน โรงเรียนนาคำเจริญวิทย์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ รูปแบบและคู่มือการบริหารจัดการ S-SMART MODEL แผนการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) แบบนิเทศติดตาม และแบบประเมินคุณภาพผู้เรียน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน รวมถึงการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis)

ผลการวิจัยพบว่า

๑. รูปแบบการบริหารจัดการสถานศึกษาขนาดเล็กสู่ความมีประสิทธิภาพอย่างยั่งยืน ด้วย S-SMART MODEL ประกอบด้วย ๖ องค์ประกอบหลัก ได้แก่ การจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ (Student-Centered: S) การสร้างภาคีเครือข่ายความร่วมมือที่ยั่งยืน (Sustainable Partnership: S) การส่งเสริมคุณธรรมนำความรู้ (Morality & Merit: M) การจัดการเรียนรู้เชิงรุกและนวัตกรรม (Active Learning & Innovation: A) การบริหารจัดการที่มุ่งผลสัมฤทธิ์ (Results-Driven: R) และการใช้เทคโนโลยีและเครื่องมือช่วยสอน (Technology & Tools: T) โดยขับเคลื่อนอย่างเป็นระบบผ่านวงจรคุณภาพ (PDCA) มีความเหมาะสม สอดคล้องกับบริบทของโรงเรียนประถมศึกษาขนาดเล็กในระดับดีเยี่ยม

๒. ผลการนำรูปแบบไปใช้ในการพัฒนาคุณภาพผู้เรียน พบว่า นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะพื้นฐานด้านการอ่านออกเขียนได้และคิดคำนวณสูงขึ้น ปัญหาวิกฤตทางการเรียนรู้ลดลงอย่างเห็นได้ชัด นักเรียนร้อยละ ๑๐๐ มีพฤติกรรมและคุณลักษณะอันพึงประสงค์ตามเกณฑ์ที่กำหนด มีระเบียบวินัยและคุณธรรมขั้นพื้นฐานตามช่วงวัย ในขณะที่ครูผู้สอนเกิดทักษะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกและสามารถประยุกต์ใช้เทคโนโลยีช่วยสอนเพื่อแก้ปัญหาห้องเรียนไม่ครบชั้นได้อย่างมีประสิทธิภาพ

๓. สถานศึกษาได้รับการยอมรับจากผู้ปกครอง ชุมชน และหน่วยงานต้นสังกัดในระดับสูง เกิดเครือข่ายความร่วมมือ "บวร" (บ้าน วัด โรงเรียน) ที่เข้มแข็งในการร่วมระดมทรัพยากรเพื่อพัฒนาการศึกษา

เว็บน่าสนใจ