ครูบ้านนอก

ชื่อเรื่อง รายงานการสร้างเสริมวินัยนักเรียนด้วยการวิจัยเชิงปฏิบัติการ

โรงเรียนเมืองสมเด็จ อำเภอสมเด็จ จังหวัดกาฬสินธุ์

ผู้เสนอผลงาน นายสุรพงษ์ ภูแสงศรี

ปีการศึกษา 2559

บทคัดย่อ

การมีวินัยด้านความประพฤติและด้านการแต่งกายเป็นการสร้างเสริมคุณลักษณะอันคือประสงค์ให้เกิดแก่ผู้เรียน และเป็นหลักสำคัญของการสร้างเสริมวินัยในตนเองให้เกิดขึ้นกับนักเรียน ส่งผลให้นักเรียน

มีการพัฒนาบุคลิกภาพ คุณธรรม จริยธรรม และสามารถดำรงชีวิตอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุข ส่งผลให้เกิดความสงบสุขทั้งตนเองโดยรวม การศึกษาครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อพัฒนาการดำเนินงานสร้างเสริมวินัยนักเรียนด้วยการวิจัยเชิงปฎิบัติการโรงเรียนเมืองสมเด็จ อำเภอสมเด็จ จังหวัดกาฬสินธุ์ 2 ด้าน คือ ด้านความประพฤติ

และด้านการแต่งกาย วิธีการศึกษาใช้หลักการวิจัยเชิงปฏิบัติการ กลุ่มผู้ร่วมศึกษาครั้งนี้ ได้แก่ ผู้ศึกษาค้นคว้าและครูที่ปรึกษา จำนวน 12 คนโดยความสมัครใจ เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาค้นคว้า มี 6 ชนิด ได้แก่

แบบสังเกต แบบสัมภาษณ์ แบบสอบถาม แบบรายงานการปฏิบัติหน้าที่ แบบบันทึกการประชุม และสมุดนิเทศภายใน การวิเคราะห์ประมวลผล การจัดกระทำและตรวจสอบข้อมูลใช้เทคนิคแบบสามเศร้า (Triangulation technique) นำเสนอในรูปของความเรียงเกี่ยวกับการพัฒนาการจัดกิจกรรมการสร้างเสริมวินัยนักเรียน

ผลการศึกษาค้นคว้าปรากฏดังนี้

1. ก่อนการพัฒนา นักเรียนขาดวินัยด้านความประพฤติ ได้แก่ การไม่เคารพครู ผู้ปกครอง

เล่นการพนัน ทำลายทรัพย์สมบัติของโรงเรียน เสพสิ่งเสพติดคิดเป็นร้อยละ35.21 นักเรียนแต่งกายไม่เป็นไปตามระเบียบที่โรงเรียนกำหนด ได้แก่ สวมเครื่องแบบไม่ถูกต้อง ใส่เครื่องประดับ ทรงผมไม่ถูกต้องแต่งหน้าใส่น้ำหอมมาโรงเรียนคิดเป็นร้อยละ 28.38 ส่งผลให้เกิดปัญหาในการจัดการเรียนการสอนการปกครองนักเรียน

การพัฒนานักเรียนให้มีคุณธรรม จริยธรรม การให้ความร่วมมือระหว่างโรงเรียนกับชุมชนเกิดภาพลักษณ์ที่ไม่ดีต่อโรงเรียน บรรยากาศไม่เอื้ออำนวยต่อการพัฒนาคุณภาพการศึกษา

2. การดำเนินการพัฒนา กลยุทธ์ที่ใช้ในการพัฒนาคือ การประชุมแบบมีส่วนร่วมกิจกรรมสร้างเสริมวินัยนักเรียนและการนิเทศภายใน ซึ่งกิจกรรมสร้างเสริมนักเรียน ได้แก่ กิจกรรมเยี่ยมบ้าน กิจกรรมส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรม กิจกรรมยกย่องชุดชูเกียรตินักเรียน กิจกรรมการอบรมหน้าเสาธง และกิจกรรมโฮมรูม เพื่อให้นักเรียนได้ทราบถึงระเบียบวินัยด้านความประพฤติและด้านการแต่งกายให้นักเรียนมีแนวปฏิบัติที่ชัดเจน มีการกำกับติดตามผลอย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอ ส่งผลให้นักเรียนมีวินัยในตนเองในด้านความประพฤติที่ดีงาม รวมถึงด้านการแต่งกายที่ถูกต้องตามระเบียบ ข้อกำหนดของโรงเรียน

3. ผลการพัฒนา ด้านความประพฤติ นักเรียนมีวินัยด้านความประพฤติดีขึ้น รู้จักรู้จักเคารพครูผู้ปกครอง ไม่เล่นการพนัน ไม่ทำลายทรัพย์สมบัติของโรงเรียน ไม่เสพสิ่งเสพติด ยังเหลือนักเรียนที่ต้องได้รับการสร้างเสริมวินัยด้านนี้เพียงร้อยละ 6.50 และด้านการแต่งกายนักเรียนมีวินัยด้านการแต่งกายถูกต้องตามเป็นไปตามระเบียบตามที่โรงเรียนกำหนดเพิ่มขึ้นเช่นกัน สวมเครื่องแบบถูกต้อง ไม่ใส่เครื่องประดับ ทรงผมถูกต้อง

ไม่แต่งหน้า ไม่ใส่น้ำหอม โดยจะมีนักเรียนที่ต้องได้รับการสร้างเสริมวินัย ด้านนี้เพียงร้อยละ 3.59 เท่านั้น ทั้งนี้อาจจะเป็นเพราะว่ากิจกรรมต่างๆ ที่ผู้ร่วมศึกษาและกลุ่มผู้ร่วมศึกษาจัดขึ้นล้วนแล้วแต่เป็นกิจกรรมที่สร้างแรงจูงใจให้เกิดการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมและกระตุ้นให้นักเรียนเกิดเจตคติที่ดี มีความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้อง

ในด้านการมีวินัยด้านความประพฤติ และด้านการแต่งกาย เป็นการปลูกจิตสำนึกให้นักเรียนได้เห็นถึงประโยชน์ของการประพฤติที่ดีและการตกแต่งที่ดีด้วย

เว็บน่าสนใจ