ครูบ้านนอก

ชื่อเรื่อง รายงานผลการพัฒนาระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนในโรงเรียนเมืองพัทยา 8

(พัทธยานุกูล)

ชื่อผู้ศึกษา นางสาวสุบิน วงษ์ธิ

ปีที่ศึกษา พ.ศ. 2558

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ของการศึกษาเพื่อพัฒนาระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน โรงเรียนเมืองพัทยา 8 (พัทธยานุกูล) ให้ดำเนินงานอย่างเป็นระบบและชัดเจน และเพื่อให้บุคลากรที่เกี่ยวข้องมีความรู้ความเข้าใจ และความสามารถในการปฏิบัติงานดูแลช่วยเหลือนักเรียนเป็นไปตามขั้นตอนอย่างถูกต้องตามระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนทั้ง 5 องค์ประกอบ คือ การรู้จักนักเรียนเป็นรายบุคคล การคัดกรองนักเรียน การส่งเสริมและพัฒนานักเรียน การป้องกันและแก้ไขปัญหานักเรียน และการส่งต่อนักเรียน โดยใช้การวิจัยเชิงปฏิบัติการ (Action Research) ตามแนวคิดของเคมมิส และ แมคแท็กการ์ด (Kemmis and McTaggart) ดำเนินการพัฒนา 2 วงรอบ แต่ละวงรอบประกอบด้วย การวางแผน (Planning) การปฏิบัติ (Action) การสังเกต (Observation) และการสะท้อนผล (Reflection) กลุ่มผู้ร่วมศึกษา (Research participants) มีจำนวน 8 คน ประกอบด้วย

ผู้ศึกษา ซึ่ง เป็นรองผู้อำนวยการสถานศึกษา หัวหน้างานระบบการการดูแลช่วยเหลือนักเรียน

หัวหน้างานแนะแนวโรงเรียน และ ครูที่ปรึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 5 คน กลุ่มผู้ให้ข้อมูลเพิ่มเติม จำนวน 11 คน ประกอบด้วย ประกอบด้วย ผู้อำนวยการสถานศึกษา คณะกรรมการเครือข่ายผู้ปกครองนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 5 คน และนักเรียนที่เป็นหัวหน้าชั้นเรียน จำนวน 5 คน กลยุทธ์ในการพัฒนา ได้แก่ การประชุมเชิงปฏิบัติการ การประสานงานเครือข่ายผู้ปกครอง และการนิเทศ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วย แบบสัมภาษณ์ แบบบันทึกผลการวิเคราะห์การประชุม แบบบันทึกผลการวิเคราะห์ บันทึกการนิเทศ ตรวจสอบข้อมูลโดยยึดหลักการตรวจสอบข้อมูลแบบสามเส้า (Triangulation Technique) และนำเสนอผลการศึกษาค้นคว้าโดยการพรรณนา ผลการพัฒนาพบว่า การดำเนินการพัฒนางานตามระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน ในวงรอบที่ 1 โดยใช้กลยุทธ์ การประชุมเชิงปฏิบัติการ การประสานเครือข่ายผู้ปกครองและการนิเทศภายใน จัดกิจกรรมประชุมเชิงปฏิบัติการ การเยี่ยมบ้านนักเรียน การให้คำปรึกษา และการนิเทศภายใน ทำให้กลุ่มผู้ร่วมศึกษา มีความรู้ ความเข้าใจ และทักษะในการดำเนินงานตามกระบวนการ ดูแลช่วยเหลือนักเรียน สามารถดำเนินการจัดเก็บข้อมูลและวิธีการดำเนินงานตามระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนได้ครบทั้ง 5 ขั้นตอน ตลอดจนมีการจัดทำข้อมูลและระเบียบสะสมนักเรียนเป็นรายบุคคลได้อย่างมีประสิทธิภาพ ยังมีครูประจำชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 2 คน ที่ขาดทักษะในการให้คำปรึกษาและเยี่ยมบ้านนักเรียนไม่ครบทุกคน จึงได้พัฒนาในวงรอบที่ 2 โดยใช้กลยุทธ์การนิเทศภายใน ภายหลังดำเนินการพัฒนา ทำให้ครูประจำชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 2 คนสามารถให้คำปรึกษาเบื้องต้นอย่างกัลยาณมิตรกับผู้เรียน ติดตามพฤติกรรมของนักเรียนกลุ่มเสี่ยงโดยนักเรียนไม่รู้ตัวได้อย่างเหมาะสม และเยี่ยมบ้านนักเรียนได้ครบทุกคน

โดยสรุป การพัฒนาการดำเนินงานตามระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน โดยใช้กลยุทธ์

การประชุมเชิงปฏิบัติการ การประสานเครือข่ายผู้ปกครอง และการนิเทศ ทำให้กลุ่มผู้ร่วมศึกษา ทุกคนสามารถพัฒนาการดำเนินงานตามระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนได้อย่างดีจึงควรส่งเสริมสนับสนุนให้นำกลยุทธ์ดังกล่าวไปใช้ในการพัฒนาการดำเนินงานตามระบบการดูแลนักเรียนต่อไป

เว็บน่าสนใจ