ครูบ้านนอก

ชื่อเรื่อง การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนเป็นรายบุคคลและ

การคัดกรองนักเรียนของโรงเรียนมัธยมดงยาง จังหวัดมหาสารคาม

ผู้วิจัย นายภักดี นามวิจิตร

ปีที่พิมพ์ 2561

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์คือ (1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันและปัญหาเกี่ยวกับการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนมัธยมดงยาง จังหวัดมหาสารคาม (2) เพื่อศึกษาผลการพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนมัธยมดงยาง จังหวัดมหาสารคาม (3)

เพื่อเปรียบเทียบผลก่อนและหลังการดำเนินการระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียน

มัธยมดงยาง จังหวัดมหาสารคามและ (4) เพื่อศึกษาผลของการพัฒนาการบริหารระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนเป็นรายบุคคลและการคัดกรองนักเรียนของโรงเรียนมัธยมดงยาง จังหวัดมหาสารคาม

ตามแนวทางที่กรมสุขภาพจิตและสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานกำหนด ใน 5 ด้าน ได้แก่ การรู้จักนักเรียนเป็นรายบุคคล การคัดกรองนักเรียน การส่งเสริมและพัฒนานักเรียน

การป้องกัน ช่วยเหลือและแก้ไข และการส่งต่อนักเรียน โดยจำแนกเพศ อายุ ตำแหน่ง

กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริหารสถานศึกษา และครู 16 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า วิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่ หาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัยพบว่า

1. สภาพการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนก่อนการพัฒนารูปแบบ

การบริหารจัดการระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนเป็นรายบุคคลและการคัดกรองนักเรียนของโรงเรียนมัธยมดงยาง จังหวัดมหาสารคาม โดยภาพรวมอยู่ในระดับน้อย เมื่อพิจารณาแต่ละด้าน พบว่า อยู่ในระดับน้อยทุกด้าน และเมื่อพิจารณาค่าเฉลี่ยที่มีค่ามากใน 3 อันดับแรก พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด คือ การรู้จักนักเรียนเป็นรายบุคคล การคัดกรองนักเรียน การป้องกัน ช่วยเหลือนักเรียน ตามลำดับ ส่วนด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด คือ การส่งต่อนักเรียน

2. ผลของการพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนมัธยมดงยาง จังหวัดมหาสารคาม โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาแต่ละด้าน พบว่า อยู่ในระดับมากทุกด้าน

และเมื่อพิจารณาค่าเฉลี่ยที่มีค่ามากใน 3 อันดับแรก พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด คือ การคัดกรองนักเรียน การรู้จักนักเรียนรายบุคคล การส่งเสริมและพัฒนานักเรียน การป้องกันและช่วยเหลือนักเรียน ตามลำดับ ส่วนด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด คือ การส่งต่อนักเรียน

3. ผลการเปรียบเทียบ การดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียน

มัธยมดงยาง จังหวัดมหาสารคาม ก่อนและหลังการพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน โดยภาพรวมและรายด้าน พบว่า ก่อนการพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน ผลโดยรวมอยู่ในระดับน้อยทุกด้าน แต่หลังจากการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนมัธยมดงยาง

จังหวัดมหาสารคาม แล้ว ผลโดยรวมอยู่ในระดับมากทุกด้าน สรุปได้ว่า ผลการดำเนินการ

โดยภาพรวมและรายด้าน มีความแตกต่างกัน

4. ผลของการพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน

เป็นรายบุคคลและการคัดกรองนักเรียนของโรงเรียนมัธยมดงยาง จังหวัดมหาสารคาม โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาแต่ละข้อ พบว่า อยู่ในระดับมากที่สุด 1 ข้อ และอยู่ในระดับมาก 11 ข้อ และเมื่อพิจารณาค่าเฉลี่ยที่มีค่ามากใน 3 อันดับแรก พบว่า ข้อที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด คือ เคารพเทิดทูนสถาบันพระมหากษัตริย์ เป็นพลเมืองที่ดีของชาติ ประพฤติตามข้อตกลง กฎเกณฑ์ ระเบียบข้อบังคับของครอบครัว โรงเรียน และสังคม เข้าร่วมกิจกรรมที่เป็นประโยชน์ต่อโรงเรียน ชุมชน และสังคม ตามลำดับ ส่วนข้อที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด คือ ตั้งใจเพียรพยายามในการเรียนและเข้าร่วมกิจกรรมการเรียนรู้

เว็บน่าสนใจ