ครูบ้านนอก

การวิจัยในครั้งนี้มีความมุ่งหมาย คือ 1) เพื่อศึกษาสภาพและปัญหาในการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนเขตราชเทวี สังกัดกรุงเทพมหานครในปัจจุบัน 2) เพื่อพัฒนารูปแบบการบริหารระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนวัดดิสหงสาราม สำนักงานเขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร 3)เพื่อศึกษาผลการใช้รูปแบบการบริหารระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนวัดดิสหงสาราม สำนักงานเขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร ดำเนินการวิจัยและพัฒนาเป็น 3 ขั้นตอน โดยขั้นตอนที่ 1 การศึกษาสภาพและปัญหาในการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนเขตราชเทวี สังกัดกรุงเทพมหานคร

ประชากรกลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ 1) ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 8 คน และ 2) ครูผู้รับผิดชอบระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน จำนวน 13 คน ขั้นตอนที่ 2 การพัฒนารูปแบบการบริหารระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนวัดดิสหงสาราม สำนักงานเขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร กลุ่มผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 ท่าน และขั้นตอนที่ 3 ศึกษาผลการใช้รูปแบบการบริหารระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนวัดดิสหงสาราม สำนักงานเขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ ครู โรงเรียนวัดดิสหงสาราม จำนวน 32 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ และแบบประเมินรูปแบบ สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ t-test (dependent)

ผลการวิจัย พบว่า

1. สภาพและปัญหาในการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนเขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร พบว่า ผู้บริหารสถานศึกษา มีความคิดเห็นว่า การปฏิบัติงานตามระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน ในภาพรวมมีการปฏิบัติ คิดเป็นร้อยละ 100 และเมื่อพิจารณาปัญหาในการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนวัดดิสหงสาราม พบว่า ในภาพรวมมีปัญหาอยู่ในระดับปานกลาง ส่วนครูผู้รับผิดชอบงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน มีความคิดเห็นว่า การดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน ในภาพรวม มีการปฏิบัติคิดเป็นร้อยละ 92.31 และเมื่อพิจารณาปัญหาในการบริหารระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนวัดดิสหงสาราม พบว่า ในภาพรวมมีปัญหาอยู่ในระดับปานกลาง

2. รูปแบบการบริหารระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนวัดดิสหงสาราม สำนักงานเขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร ประกอบด้วย 6 ส่วน คือ 1) หลักการแนวคิด 2) วัตถุประสงค์ 3) ระบบกลไก 4) วิธีดำเนินงาน 5 กิจกรรม คือ การรู้จักนักเรียนเป็นรายบุคคล การคัดกรองนักเรียน การพัฒนาและส่งเสริมนักเรียน การป้องกันและแก้ไขปัญหา และการส่งต่อ ซึ่งการดำเนินกิจกรรมทั้ง 5 กิจกรรมนั้น ต้องดำเนินการตามกระบวนการ 4 ขั้นตอน คือ การวางแผน การปฏิบัติตามแผน การติดตามและตรวจสอบ และการปรับปรุงแก้ไข 5) แนวทางการประเมินผล และ 6) เงื่อนไขความสำเร็จ โดยผลการประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของรูปแบบการบริหารระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนวัดดิสหงสาราม สำนักงานเขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร โดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 ท่าน พบว่า มีความเหมาะสมและความเป็นไปได้อยู่ในระดับมากที่สุด

3. ผลการใช้รูปแบบการบริหารระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนวัดดิสหงสาราม สำนักงานเขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร พบว่า คะแนนประเมินความรู้หลังการพัฒนาตามรูปแบบสูงกว่าคะแนนประเมินความรู้ก่อนการพัฒนาตามรูปแบบ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และการนิเทศติดตามผลการปฏิบัติงาน พบว่า 1) ด้านการรู้จักนักเรียนเป็นรายบุคคล ครูสามารถเก็บรวมรวมข้อมูลของนักเรียนได้ครบทุกคน โดยมีข้อมูลที่สำคัญสามารถนำไปใช้ในการคัดกรองนักเรียนได้ 2) ด้านการคัดกรองนักเรียน ครูสามารถนำข้อมูลที่ได้รับไปใช้ในการคัดกรอง โดยได้รับความรู้ในพัฒนามาแล้ว ทำให้ครูมีความสามารถในการคัดกรองนักเรียนได้ในระดับเป็นที่น่าพอใจ 3) การพัฒนาและส่งเสริมนักเรียน โดยพบว่า นักเรียนได้รับการส่งเสริมให้ได้รับกิจกรรมที่ส่งเสริมศักยภาพตามความถนัดของตนเองมากยิ่งขึ้น มีกิจกรรมชุมนุม ชมรมที่นักเรียนสนใจเข้าร่วมอย่างหลากหลาย 4 ด้านการป้องกันและแก้ไขปัญหา โดยครูมีการเฝ้าระวังป้องกันปัญหาที่จะก่อให้เกิดขึ้นกับนักเรียน ให้คำแนะนำปรึกษา และหาทางออกให้กับนักเรียนในลักษณะเพื่อนที่ปรึกษา 5) ด้านการส่งต่อ จากการดำเนินการที่ผ่านมา ทำให้ยังไม่พบปัญหาที่นักเรียนได้รับการส่งต่อหน่วยงานภายนอก ซึ่งเป็นเพียงการส่งต่อภายในโรงเรียนจากครูที่ปรึกษา ไปยังครูผู้ทำหน้าที่แนะแนวในโรงเรียนเท่านั้น

เว็บน่าสนใจ