ครูบ้านนอก

ชื่อเรื่อง การพัฒนาการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐานที่มีต่อความสามารถ ในการคิดแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์ เรื่อง ปฏิกิริยาเคมี ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3

ผู้วิจัย อนิวัตต์ ตั้งธีรโชติกุล ตำแหน่ง ครู วิทยฐานะครูชำนาญการพิเศษ

ปีที่ศึกษา 2564

คำสำคัญ การเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐาน ความสามารถในการคิดแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อหาประสิทธิภาพของการพัฒนาจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐานที่มีต่อความสามารถในการคิดแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์ เรื่อง ปฏิกิริยาเคมี ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ให้เป็นไปตามเกณฑ์ 75/75 2) เพื่อศึกษาความสามารถในการคิดแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์ ระหว่างเรียนเรียน เรื่อง ปฏิกิริยาเคมี ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐาน 3) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการคิดแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์ หลังเรียน เรื่อง ปฏิกิริยาเคมี ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐาน กับเกณฑ์ร้อยละ 75 ตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2564 โรงเรียนเทศบาลวัดอุปนันทาราม สังกัดเทศบาลเมืองระนอง จำนวน 31 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐานเพื่อพัฒนาความสามารถในการคิดแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์ เรื่อง ปฏิกิริยาเคมี ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 2) แบบวัดความสามารถในการแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์ เรื่อง ปฏิกิริยาเคมี 3) แบบประเมินกระบวนการทำงานกลุ่มและชิ้นงาน 4) แบบประเมินการปฏิบัติการทดลอง 5) แบบประเมินพฤติกรรมความตั้งใจและสนใจเรียน ทำการเก็บข้อมูลระหว่างเรียนด้วยการประเมินกระบวนการทำงานกลุ่มและชิ้นงาน ประเมินการปฏิบัติการทดลอง ประเมินพฤติกรรมความตั้งใจและสนใจเรียน และเก็บข้อมูลหลังเรียนด้วยแบบวัดความสามารถในการคิดแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์ หลังจากเก็บข้อมูลแล้ววิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติค่าเฉลี่ย (x ̅) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และทดสอบสมมติฐานการวิจัยด้วย t-test

ผลการวิจัย พบว่า แผนการจัดการเรียนรู้มีประสิทธิภาพ (E1/E2) เท่ากับ 74.16/74.71 ซึ่งมีประสิทธิภาพ เป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ คือ 75/75

นักเรียนมีความสามารถในการคิดแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์ ระหว่างเรียนเฉลี่ยคิดเป็นร้อยละ 78.03 ซึ่งอยู่ในระดับดี เนื่องจากนักเรียนได้มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ มีกระบวนการทำงานที่เป็นระบบขั้นตอนด้วยการทำโครงงาน ได้ใช้ความรู้ขั้นตอนการทำโครงงานวิทยาศาสตร์มาใช้ในการแก้ปัญหาจากสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวัน นอกจากนี้ เมื่อพิจารณาแยกแต่ละแผนการจัดการเรียนรู้ ยังพบอีกว่า นักเรียนมีความสามารถในการคิดแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์เพิ่มขึ้นตามลำดับ

นักเรียนมีความสามารถในการคิดแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์หลังเรียน มีคะแนนเฉลี่ยคิดเป็นร้อยละ 74.71 สูงกว่าคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียน ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05 และเป็นไปตามเกณฑ์ร้อยละ 75 ที่ตั้งไว้ ซึ่งเป็นผลอันเนื่องมาจากการที่นักเรียนได้ใช้ประโยชน์จากกิจกรรมการเรียนการสอนแบบโครงงานเป็นฐาน

เว็บน่าสนใจ