ชื่อเรื่อง : การพัฒนารูปแบบการฝึกพูด สำหรับเด็กที่มีความ
บกพร่องทางการเห็น สายตาเลือนลางที่มีภาวะพูดช้า
ชื่อผู้วิจัย : นางสาวอุษา ปรีชาญาณ
ปีการศึกษา : 2568
หน่วยงาน : ศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดพิจิตร
บทคัดย่อ
การพัฒนารูปแบบการฝึกพูดในเด็กที่มีความบกพร่องทางการเห็น สายตาเลือนลางที่มีภาวะพูดช้า มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา
1.เพื่อพัฒนารูปแบบการฝึกพูด สำหรับเด็กที่มีความบกพร่องทางการเห็นสายตาเลือนราง ที่มีภาวะพูดช้า
2.เพื่อศึกษาพัฒนาการทางภาษา ของเด็กที่มีความบกพร่องทางการเห็นสายตา
เลือนลางที่มีภาวะพูดช้า หลังได้รับการฝึกตามรูปแบบการฝึกพูด
ผลการวิจัยพบว่า
1.ผลการพัฒนารูปแบบการฝึกพูด สำหรับเด็กที่มีความบกพร่องทางการเห็น สายตาเลือนรางที่มีภาวะพูดช้า ผลการพัฒนารูปแบบการฝึกพูด กิจกรรมการฝึก ประกอบด้วย 5 ขั้นตอน ดังนี้
1. การบริหารอวัยวะในช่องปาก (Oral Motor Exercises)
2. การพัฒนาทักษะการฟังและการจำแนกเสียง (Auditory Training)
3. การกระตุ้นการออกเสียง (Vocalization Stimulation)
4. การฝึกออกเสียงสระและพยัญชนะ (Articulation Training)
5. การฝึกพูดผ่านการฟัง (Auditory-Verbal Therapy: AVT)
2.พัฒนาการทางภาษาของเด็กที่มีความบกพร่องทางการเห็น สายตาเลือนลางที่มีภาวะพูดช้า หลังได้รับการฝึกตามรูปแบบการฝึกพูด สรุปผลความสามารถในการออกเสียงและการพูดก่อนฝึก ได้คะแนน 7 คะแนน อยู่ในระดับน้อย หลังการฝึกความสามารถในการออกเสียงและการพูดได้คะแนน 15 คะแนน อยู่ในระดับดีมาก
สรุปผล รูปแบบการฝึกพูดที่พัฒนาขึ้นส่งผลให้ความสามารถในการออกเสียงและการพูดของเด็กที่มีความบกพร่องทางการเห็น สายตาเลือนราง ที่มีภาวะพูดช้าอยู่ระดับที่สูงขึ้น