ครูบ้านนอก

สวัสดีค่ะ ดิฉันเริ่มเป็นครูตั้งแต่จบปริญญาตรีมาใหม่ๆ มีเพื่อนมีอาชีพเป็นครู ซึ่งส่วนใหญ่เป็นครูในจังหวัดทางภาคใต้ ครูท่ีสังคมมักเปรียบเปรยว่าเป็นเรือจ้าง เป็นแสงเทียน เป็นพ่อพิมพ์ แม่พิมพ์ เป็นเป้าหลอม เป็นผู้นำทาง และเป็นดวงประทีป

ซึ่งครูในอุดมคติของดิฉัน ครูย่อมอยู่ในฐานะผู้ให้เสมอ มิใช่ผู้รับ "มือของครูจึงเป็นมือบน มิใช่มือล่าง" เป็นมือที่ประเสริฐ และมีเกียรติ

"มือบน (หทายถึงมือที่ให้) ย่อมประเสริฐ และดีกว่ามือล่าง (หมายถึงมือที่รับ) สิ่งที่สำคัญ ต้องเป็นครูที่มีคุณธรรม จริยธรรม และมีหัวใจของการเป็นครูอย่างเต็มเปี่ยม เพราะสิ่งนี้ จะเป็นหัวใจสำคัญให้แสงเทียน หรือเรือลำนี้ สามารถ นำพา และช่วยขัดเกลา นักเรียน นักศึกษา ไปสู่จุดหมาย ปลายทาง และพบกับความสำเร็จของชีวิต พร้อมที่จะเป็น บุคลากรที่ดี ของชาติ

นอกจากนี้ การเห็นคุณค่าในตนเอง มีความสำคัญยิ่งในการที่บุคคลจะสามารถ ดำรงชิวิตได้อย่างมีความสุข ดังที่ท่าน ปัญญานันทภิกขุก์ สอนไว้ "รู้อะไร ร้อยแปด แต่ยังไม่รู้จักตนเอง" นี่เรียกว่า ยังไม่รู้ Knowing everything is useless knowing one Self

แสดงให้เห็นว่าการเห็นคุณค่าของตนเองตามสภาพความเป็นจริงของชีวิต และเป็นพื้นฐานการมองชีวิตให้ดำรงอยู่อย่างมีคุณค่า เสริมสร้างให้บุคคลแสดงออก ซึ่งพฤติกรรม ที่มีประสิทธิภาพ บุคคลที่เห็นคุณค่าในตัวเอง จะสามารถ เผชิญอุปสรรค ท่ีเกิดขึ้น ได้อย่างมั่นใจ

จากวันนั้น จนถึงบัดนี้ ดิฉันได้คำตอบแห่งปัญญาบนหนทางแห่งการศึกษา ทำให้ดิฉันได้ผ่านพบกับสิ่งที่ใจของดิฉัน ต้องจดจำ มิลืมเลือน

เว็บน่าสนใจ