ครูบ้านนอก

ในการวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบทักษะการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ เรื่องความน่าจะเป็น ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนวชิรธรรมสาธิต ก่อนและหลังได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้กลวิธี STAR

ประชากรที่ใช้ในการวิจัยเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนวชิรธรรมสาธิต ผู้วิจัยสุ่มตัวอย่างประชากรโดยการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) ใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยการสุ่ม (Sampling Unit) จากการจับฉลาก 1 ห้องเรียน จากทั้งหมด 11 ห้องเรียน ซึ่งทางโรงเรียนได้จัดผู้เรียนแต่ละห้องแบบคละความสามารถ ได้กลุ่มตัวอย่าง 1 ห้องเรียน จำนวน 45 คน

การดำเนินการวิจัย ผู้วิจัยดำเนินการวัดทักษะการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ เรื่องความน่าจะเป็น จำนวน 4 ข้อ โดยใช้เวลาในการทดสอบ 50 นาที (ทดสอบก่อนเรียน) หลังจากนั้นจึงดำเนินการสอนตามแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้กลวิธี STAR ที่ครอบคลุมเนื้อหาวิชาคณิตศาสตร์พื้นฐาน เรื่อง ความน่าจะเป็น จำนวน 8 คาบ เมื่อดำเนินการสอนครบตามแผนการจัดการเรียนรู้ที่กำหนดแล้ว ผู้วิจัยใช้แบบวัดทักษะการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์จำนวน 4 ข้อ โดยใช้เวลาในการทดสอบ 50 นาที (ทดสอบก่อนเรียน) หลังจากนั้นทำการวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อสรุปผลการวิจัย โดยนำคะแนนที่ได้รับจากแบบวัดทักษะการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ทั้งก่อนเรียนและหลังเรียน มาหาค่ามัชฌิมเลขคณิตเพื่อเปรียบเทียบทักษะการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ของนักเรียนก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยสถิติการทดสอบค่าที (t-test)

ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 มีทักษะการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ เรื่องความน่าจะเป็น หลังได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้กลวิธี STAR สูงกว่าก่อนได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้กลวิธี STAR อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05

เว็บน่าสนใจ