ครูบ้านนอก

ชื่อเรื่อง การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ทักษะปฏิบัติร่วมกับโครงงานเพื่อเสริมสร้าง

สมรรถนะการจัดสวนถาด สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6

ผู้วิจัย นายสมพร ศรีเพชร

สถานศึกษา โรงเรียนบ้านเขาพนม

ปีการศึกษา 2567

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาและวิเคราะห์สภาพปัญหาและความต้องการในการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ทักษะปฏิบัติร่วมกับโครงงานเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการจัดสวนถาด 2) ออกแบบและพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ทักษะปฏิบัติร่วมกับโครงงานเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการจัดสวนถาด สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 3) ศึกษาประสิทธิภาพของรูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้น โดยศึกษาด้านผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้ สมรรถนะการจัดสวนถาดเทียบกับเกณฑ์ร้อยละ 80 และความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อรูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้น และ 4) ประเมินและปรับปรุงรูปแบบการจัดการเรียนรู้ทักษะปฏิบัติร่วมกับโครงงานเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการจัดสวนถาดให้มีความเหมาะสมและมีประสิทธิภาพต่อการนำไปใช้ในบริบทจริง กลุ่มเป้าหมายในการวิจัยครั้งนี้คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านเขาพนม สังกัดองค์การบริหารส่วนตำบลพนมวังก์ อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 11 คน เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง ได้แก่ 1) รูปแบบการจัดการเรียนรู้ทักษะปฏิบัติร่วมกับโครงงาน 2) แผนการจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบการจัดการเรียนรู้ 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 4) แบบประเมินสมรรถนะการจัดสวนถาด 4) แบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติได้แก่ ค่าเฉลี่ย (Mean) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) t-test for Dependent Samples t-test for One Sample และการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis)

ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบการจัดการเรียนรู้ทักษะปฏิบัติร่วมกับโครงงานเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการจัดสวนถาด สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 (SOMPON Model) ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบสำคัญ ได้แก่ หลักการ วัตถุประสงค์ กระบวนการจัดการเรียนการสอน การสนับสนุนการเรียนการสอน และการวัดและประเมินผล โดยกระบวนการจัดการเรียนการสอนมี 6 ขั้นตอน คือ ขั้นนำ เสนอสถานการณ์และสร้างการรับรู้ (Stimulus and Sensory Perception Stage) ขั้นวางแผนและเตรียมการ (Organization and Planning Stage) ขั้นปฏิบัติทักษะจนเกิดความชำนาญ (Mastery and Practice Stage) ขั้นแลกเปลี่ยนเรียนรู้และสะท้อนผล (Peer Learning and Reflection Stage) ขั้น ประเมินและพัฒนาต่อยอด (Outcome Evaluation and Innovation Stage) และขั้นนำไปใช้และปรับปรุง (New Application and Refinement Stage) รูปแบบการจัดการเรียนรู้มีประสิทธิภาพ 83.53/84.13 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด (80/80) นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 มีสมรรถนะการจัดสวนถาดหลังเรียนสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 80 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยเฉพาะด้านความรู้และด้านคุณลักษณะที่ดี และมีความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยเฉพาะด้านประโยชน์ที่ได้รับและด้านกิจกรรมการเรียนรู้

เว็บน่าสนใจ