ครูบ้านนอก

1. ความสำคัญของผลงาน นวัตกรรม หรือแนวปฏิบัติที่นำเสนอ

การพัฒนาศักยภาพของผู้เรียน ภาษาอังกฤษถือเป็นภาษาสากลที่ใช้ในการสื่อสารระหว่างประเทศ และมีบทบาทสำคัญในโลกยุคโลกาภิวัตน์ ปัจจุบันภาษาอังกฤษไม่ได้เป็นเพียงแค่ภาษาที่ใช้ในห้องเรียน แต่ยังเป็นเครื่องมือสำคัญในการเข้าถึงองค์ความรู้ระดับสากล เช่น วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี ธุรกิจ และวัฒนธรรม ดังนั้นกระทรวงศึกษาธิการของประเทศไทยจึงได้บรรจุวิชาภาษาอังกฤษไว้ในหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน เพื่อพัฒนาเยาวชนไทยให้มีทักษะในการสื่อสารและสามารถแข่งขันในระดับสากลได้

โดยมีวิวัฒนาการตั้งแต่การมุ่งเน้นทักษะการอ่านและการเขียนเชิงวิเคราะห์ ไปจนถึงการเป็นเครื่องมือในการส่งเสริมคุณค่าทางศีลธรรมและปรัชญา เน้นพัฒนากระบวนการคิดเชิงระบบและเชิงบวก และส่งเสริมให้ผู้เรียนเป็นคนที่สมบูรณ์แบบ ด้วยการเป็นคนดี คนเก่ง และมีความสุข มีทักษะในการใช้ชีวิตในศตวรรษที่ ๒๑ ได้ดี มีจุดมุ่งหมายเพื่อยกระดับความสามารถทางภาษาอังกฤษขอประชาชน โดยเฉพาะในกลุ่มผู้เรียนและเยาวชน เพื่อให้สามารถแข่งขันในระดับสากลและรองรับการเข้าสู่ประชาคมอาเซียน (AEC) และสังคมโลก

ส่งเสริมการเรียนรู้แบบสื่อสาร (Communicative Approach) เพื่อให้ผู้เรียนใช้ภาษาอังกฤษในการสื่อสารจริงมากกว่าการท่องจำ

ปัจจุบัน การจัดการเรียนการสอน ครู ผู้เรียน และสิ่งแวดล้อมยังล้าสมัย การเรียนการสอนในห้องเรียนยังคงใช้วิธี “ครูพูด-ผู้เรียนจด” หรือเน้นการท่องจำมากกว่าการฝึกพูด ฟัง หรือใช้ภาษาในสถานการณ์จริง ขาดการใช้สื่อการเรียนการสอนที่ทันสมัยและสร้างแรงจูงใจให้กับผู้เรียน บางครั้งเนื้อหายากเกินไปหรือไม่เกี่ยวข้องกับชีวิตจริงของผู้เรียน ทำให้ขาดความสนใจ หลักสูตรมักเน้นการสอบมากกว่าการสื่อสารจริง ผู้เรียนบางคนไม่เห็นความสำคัญของภาษาอังกฤษ เนื่องจากขาดโอกาสในการใช้ภาษาในชีวิตจริง ขาดกิจกรรมที่ส่งเสริมการใช้ภาษาอังกฤษนอกห้องเรียน ขาดแคลนสื่อการเรียนการสอนและโอกาสเข้าถึงเทคโนโลยี ขาดการติดตามและประเมินผลอย่างจริงจังว่าผลสัมฤทธิ์ของการเรียนภาษาอังกฤษดีขึ้นจริงหรือไม่ รวมถึงไม่มีสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการใช้ภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวัน

จากเหตุปัจจัยดังกล่าวข้างต้น ผู้รายงานจึงได้นำหลักการ“LCL Zone D” (Learner Communicative Language Zone D) เพื่อเปลี่ยนจากการสอนแบบเน้นไวยากรณ์และการท่องจำ เป็นการสอนที่เน้นการใช้ภาษาในสถานการณ์จริง ส่งเสริมกิจกรรมภาษาอังกฤษในห้องเรียน เช่น การแสดงบทบาทสมมติ (Role play), การทำงานกลุ่ม, เกมภาษาอังกฤษ ใช้เทคโนโลยีและสื่อการเรียนรู้ดิจิทัล เช่น แอปพลิเคชัน, วิดีโอ, คอร์สออนไลน์ที่ช่วยฝึกฟัง-พูด พัฒนาเนื้อหาให้เชื่อมโยงกับชีวิตจริง ความสนใจ และอาชีพในอนาคต แบ่งระดับความยากง่ายให้เหมาะสมกับผู้เรียนแต่ละกลุ่ม เพิ่มเนื้อหาเกี่ยวกับวัฒนธรรม ความรู้รอบตัว และสถานการณ์สื่อสารจริง จัดโซนพัฒนาทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษ สนับสนุนให้ผู้เรียนเข้าร่วมกิจกรรมการสื่อสารภาษาอังกฤษ 1 บทสทนา ใช้สื่อออนไลน์ฝึกฝนด้วยตนเอง และติดป้ายภาษาอังกฤษสร้างสภาพแวดล้อมในโรงเรียนที่เอื้อต่อการใช้ภาษาบทสนทนาในชีวิตประจำวัน

เว็บน่าสนใจ