การพัฒนางานระบบดูแลและช่วยเหลือนักเรียนและสร้างเสริมความปลอดภัยในสถานศึกษาโดยใช้ BNC CARE MODEL และวงจรคุณภาพ
ชื่อเจ้าของผลงาน: นางสาวภัสสร โพธิ์รัตน์โส สถานศึกษา: โรงเรียนบ้านบ่อนางชิง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระแก้ว เขต 2
บทคัดย่อ
การพัฒนานวัตกรรมนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนและเสริมสร้างความปลอดภัยที่มีประสิทธิภาพ โดยมุ่งเน้นให้นักเรียนได้รับการเยี่ยมบ้านร้อยละ 100 ลดจำนวนนักเรียนกลุ่มเสี่ยงและกลุ่มมีปัญหา ตลอดจนสร้างความร่วมมือระหว่างโรงเรียน ผู้ปกครอง และชุมชนในการคุ้มครองนักเรียนอย่างเป็นระบบและตรวจสอบได้
กระบวนการดำเนินงาน
โรงเรียนได้ใช้รูปแบบ BNC CARE MODEL ร่วมกับ วงจรคุณภาพ (PDCA) ในการขับเคลื่อนงาน
ซึ่งประกอบด้วยองค์ประกอบสำคัญคือ:
B (Behavior): ศึกษาพฤติกรรมนักเรียนเพื่อวางแผนแก้ไขตามบริบท
N (Necessary): ตระหนักถึงความสำคัญในการติดตามและรักษานักเรียนในระบบ
C (Cooperate/Coaching): ความร่วมมือจากทุกภาคส่วนและการชี้แนะแนวทางให้นักเรียนอย่างเป็นขั้นตอน
A (Achievement): มุ่งสร้างผลสัมฤทธิ์ให้บรรลุวัตถุประสงค์
R (Reflection): การสะท้อนปัญหาเพื่อนำมาปรับปรุงพัฒนา
E (Environment): วิเคราะห์สภาพแวดล้อมเพื่อประกอบการแก้ไขปัญหา
โดยมีการดำเนินงานผ่าน 5 ขั้นตอนหลักของระบบดูแลช่วยเหลือ ได้แก่ การรู้จักนักเรียนรายบุคคล การคัดกรองนักเรียน การส่งเสริมและพัฒนา การป้องกันและแก้ไขปัญหา และการส่งต่อนักเรียนทั้งภายในและภายนอกสถานศึกษา
ผลการดำเนินงานด้านระบบงาน:
ระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนมีความเป็นระบบและมีประสิทธิภาพมากขึ้น ด้านการเข้าถึงนักเรียน: ครูที่ปรึกษาดำเนินการเยี่ยมบ้านนักเรียนได้ครบ 100 เปอร์เซ็นต์ ด้านการลดความเสี่ยง: จำนวนนักเรียนกลุ่มเสี่ยงและกลุ่มมีปัญหาลดลงอย่างต่อเนื่อง รวมถึงอัตราการออกกลางคันลดลง ด้านเครือข่าย: ภาคีเครือข่ายทุกภาคส่วนมีความตระหนักและมีส่วนร่วมในการดูแลความปลอดภัยของนักเรียนอย่างเข้มแข็ง ด้านความสำเร็จ: นักเรียนได้รับรางวัลจากการแข่งขันในระดับต่างๆ เช่น รางวัลชนะเลิศการประกวดจัดสวนถาด และการได้รับการคัดเลือกเป็นเด็กดีเด่นของจังหวัด
สรุปผลและบทเรียนที่ได้รับ
ความสำเร็จของนวัตกรรมเกิดจากการทำงานเป็นทีม การสื่อสารที่ชัดเจน และการสนับสนุนอย่างจริงจังจากผู้บริหาร การใช้เทคโนโลยีและแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียช่วยให้การติดต่อประสานงานรวดเร็วขึ้น นวัตกรรมนี้ไม่เพียงช่วยแก้ปัญหาในโรงเรียน แต่ยังสร้างสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้และพัฒนาทักษะชีวิตของนักเรียนได้อย่างยั่งยืน