ครูบ้านนอก

ผลการปรับลดพฤติกรรมไม่อยู่นิ่งของผู้เรียนออทิสติกโดยใช้กิจกรรมการเคลื่อนไหว

ผู้วิจัย นายอัครเดช ขาวหล้า

หน่วยงาน ศูนย์การศึกษาพิเศษ ประจำจังหวัดพิจิตร

ปีที่ศึกษา 2568

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์คือ1)เพื่อปรับลดพฤติกรรมไม่อยู่นิ่งของผู้เรียนออทิสติกโดยใช้ชุดกิจกรรมการเคลื่อนไหว

กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนออทิสติก จำนวน 1 คน อายุ 5 ปี โดยการเลือกแบบเจาะจง

เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย

1) แผนการจัดการศึกษาเฉพาะบุคคล ซึ่งประกอบไปด้วยข้อมูลพื้นฐานทั่วไปด้านการศึกษา และแบบประเมินความสามารถขั้นพื้นฐานด้านทักษะต่าง ๆในปัจจุบันของกรณีศึกษาซึ่งนำไปสู่แผนการสอนเฉพาะบุคคล

2) แผนการสอนการใช้ชุดกิจกรรมการเคลื่อนไหว

3) แบบสังเกตพฤติกรรมนักเรียนโดยใช้ชุดกิจกรรมการเคลื่อนไหว

4) ชุดกิจกรรมการเคลื่อนไหว ๒ ชุดของนักเรียนออทิสติก ประกอบด้วย

4.1 กิจกรรมลู่วิ่งไฟฟ้า

4.2 กิจกรรมกระโดดบนแป้นแทมโพลิน

ผลการวิจัยพบว่า

จากการศึกษาการปรับพฤติกรรมไม่อยู่นิ่งของผู้เรียนออทิสติกโดยใช้ชุดกิจกรรมการเคลื่อนไหว

ปีการศึกษา 2568 ผู้ศึกษาขออภิปรายผลดังนี้

กรณีศึกษาผู้เรียนออทิสติกโดยใช้ชุดกิจกรรมการเคลื่อนไหว ทั้งหมด 2 กิจกรรม ผู้เรียนมีพฤติกรรมไปในทางที่ดีขึ้น

ในการศึกษาครั้งนี้ ผู้ศึกษาได้ใช้ชุดกิจกรรมการเคลื่อนไหว ทั้งหมด 2 กิจกรรม คือ กิจกรรมการวิ่งลู่วิ่งไฟฟ้า กิจกรรมการกระโดดบนแป้นแทมโพลีน และใช้เกณฑ์การให้คะแนนที่นักเรียนมีสมาธิในการทำกิจกรรม นักเรียนมีสมาธิในการทำกิจกรรมโดยครูกระตุ้นบางครั้ง นักเรียนมีสมาธิในการทำกิจกรรมโดยครูกระตุ้นตลอด นักเรียนมีสมาธิในการทำกิจกรรม /สลับการปรับพฤติกรรม นักเรียนไม่มีสมาธิในการทำกิจกรรม นักเรียนมีพัฒนาการที่ดีขึ้นตามจุดประสงค์และเป้าหมายที่ตั้งไว้โดยมีเหตุปัจจัย ดังต่อไปนี้

ปัจจัยที่ทำให้กรณีศึกษามีพฤติกรรมไม่อยู่นิ่งลดลง

1.การที่ผู้ฝึกได้ให้กรณีศึกษาทำตามและกระตุ้นเตือนในแต่ละครั้ง ทุกครั้งในการฝึกซ้ำ ๆ ทำให้เด็กสามารถปฏิบัติกิจกรรมได้

2.เทคนิคในการฝึกการปรับพฤติกรรมไม่อยู่นิ่งทำให้กรณีศึกษาเรียนรู้ได้เร็วและเป็นฝ่ายที่สามารถปฏิบัติได้เองจนมีพัฒนาการที่ดีขึ้น

สรุปได้ว่า การศึกษาการปรับพฤติกรรมไม่อยู่นิ่งของผู้เรียนออทิสติกโดยใช้ชุดกิจกรรมการเคลื่อนไหว ตลอดจนการฝึกซ้ำ ๆ ด้วยการปฏิบัติตามขั้นตอน ช่วยส่งเสริมให้ผู้เรียนมีพัฒนาการไปในทางที่ดีขึ้น

เว็บน่าสนใจ