ครูบ้านนอก

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เพื่อพัฒนาการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบ CIPPA Model ร่วมกับการใช้บริบทชุมชนเป็นฐาน เรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งมีชีวิตกับสิ่งมีชีวิต (ห่วงโซ่อาหาร) สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนวัดท้ายยอ จังหวัดสงขลา ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ที่กำหนด (2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ CIPPA Model ร่วมกับการใช้บริบทชุมชนเป็นฐาน เรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งมีชีวิตกับสิ่งมีชีวิต (ห่วงโซ่อาหาร) (3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้ CIPPA Model ร่วมกับการใช้บริบทชุมชนเป็นฐาน เรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งมีชีวิตกับสิ่งมีชีวิต (ห่วงโซ่อาหาร)

กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่กำลังศึกษาภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2568 โรงเรียนท้ายยอ จังหวัดสงขลา จำนวน 8 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย (1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้ CIPPA Model ร่วมกับการใช้บริบทชุมชนเป็นฐาน เรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งมีชีวิตกับสิ่งมีชีวิต (ห่วงโซ่อาหาร) (2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งมีชีวิตกับสิ่งมีชีวิต (ห่วงโซ่อาหาร) เป็นแบบปรนัยชนิดเลือกตอบ 4 ตัวเลือก จำนวน 10 ข้อ ใช้สำหรับทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียน (3) แบบประเมินความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้ CIPPA Model ร่วมกับการใช้บริบทชุมชนเป็นฐาน เป็นแบบมาตรประมาณค่า (Rating Scale) 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าประสิทธิภาพ E1 /E2 ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัยพบว่า การพัฒนาการจัดการเรียนรู้โดยใช้ CIPPA Model ร่วมกับการใช้บริบทชุมชนเป็นฐาน เรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งมีชีวิตกับสิ่งมีชีวิต (ห่วงโซ่อาหาร) ส่งผลให้แผนการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้นมีคุณภาพอยู่ในระดับมากที่สุด (ค่าเฉลี่ย = 25.62, S.D.=0.52) และมีประสิทธิภาพเท่ากับ 85.42/83.75 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนด ผลการเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนก่อนเรียนและหลังเรียน พบว่า นักเรียนมีคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน โดยมีคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียนเท่ากับ5.12 คะแนน และคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนเท่ากับ 8.37 คะแนน และเมื่อเปรียบเทียบความแตกต่างพบว่าคะแนนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สะท้อนให้เห็นว่าการจัดการเรียนรู้ดังกล่าวสามารถส่งเสริมการเรียนรู้และพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนได้เป็นอย่างดี อีกทั้งผลการศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ พบว่า นักเรียนมีความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (ค่าเฉลี่ย = 5, S.D. = 0) โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ได้แก่ กิจกรรมช่วยให้สามารถเชื่อมโยงความรู้กับสิ่งมีชีวิตที่พบในชุมชนได้ รองลงมา คือ การใช้บริบทของชุมชนเกาะยอเป็นตัวอย่าง ทำให้เข้าใจเรื่องห่วงโซ่อาหารได้ง่ายตามลำดับ แสดงให้เห็นว่าการจัดการเรียนรู้โดยใช้ CIPPA Model ร่วมกับการใช้บริบทชุมชนเป็นฐานสามารถพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและสร้างเจตคติที่ดีต่อการเรียนรู้ของนักเรียนได้อย่างมีประสิทธิผล

เว็บน่าสนใจ