การวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายหลักเพื่อพัฒนาและศึกษาผลการใช้รูปแบบการนิเทศแบบบูรณาการเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะด้านการจัดประสบการณ์การเรียนรู้โครงงานวิทยาศาสตร์ตามกระบวนการสืบเสาะสำหรับครูปฐมวัย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1 ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบวิจัยและพัฒนา (Research and Development) โดยการดำเนินการวิจัยมี 4 ระยะ ดังนี้ ระยะที่ 1 ศึกษาวิเคราะห์ข้อมูลพื้นฐาน ระยะที่ 2 พัฒนารูปแบบการนิเทศแบบบูรณาการเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะด้านการจัดประสบการณ์การเรียนรู้โครงงานวิทยาศาสตร์ตามกระบวนการสืบเสาะสำหรับครูปฐมวัย ระยะที่ 3 การทดลองภาคสนามและศึกษาผลการใช้รูปแบบการนิเทศแบบบูรณาการเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะด้านการจัดประสบการณ์การเรียนรู้โครงงานวิทยาศาสตร์ตามกระบวนการสืบเสาะสำหรับครูปฐมวัย ระยะที่ 4 ประเมินผลรูปแบบการนิเทศแบบบูรณาการเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะด้านการจัดประสบการณ์การเรียนรู้โครงงานวิทยาศาสตร์ตามกระบวนการสืบเสาะสำหรับครูปฐมวัย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการทดลองรูปแบบการนิเทศแบบบูรณาการฯ ปีการศึกษา 2566 เป็นครูที่สอนในระดับชั้นอนุบาลปีที่ 2 และชั้นอนุบาลปีที่ 3 จำนวน 25 คน และปีการศึกษา 2567 กลุ่มตัวอย่างเป็นครูที่สอนในระดับชั้นอนุบาลปีที่ 2 และชั้นอนุบาลปีที่ 3 จำนวน 32 คน ซึ่งได้มาโดยการสุ่มตามระดับชั้น (Stratified Random Sampling) ที่ใช้น้ำหนักไม่เท่ากัน และเลือกแบบสุ่มอย่างง่าย (Simple Random Sampling) เป็นครูที่สอนระดับชั้นอนุบาลปีที่ 2 จำนวน 16 คน และครูที่สอนระดับชั้นอนุบาลปีที่ 3 จำนวน 16 คน มีคุณสมบัติครบตามเกณฑ์ที่กำหนดของโครงการ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ประกอบด้วย ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าทีแบบกลุ่มเดียวเทียบกับเกณฑ์ (One sample t-test) และใช้สถิติตรวจสอบข้อตกลงเบื้องต้นเกี่ยวกับ Normality ของการทดสอบที (t-test) และทดสอบความแตกต่างโดยใช้สถิติทดสอบ Paired Samples t-test
ผลการวิจัย สรุปได้ดังนี้
1) สมรรถนะและตัวบ่งชี้สมรรถนะที่ต้องพัฒนาให้เกิดกับครูปฐมวัยในการจัดประสบการณ์การเรียนรู้โครงงานวิทยาศาสตร์ตามกระบวนการสืบเสาะสำหรับครูปฐมวัย ประกอบด้วย สมรรถนะทั้ง 3 ด้านคือ ด้านความรู้ ด้านทักษะ และด้านคุณลักษณะ รวมทั้งหมด 11 สมรรถนะ 36 ตัวบ่งชี้
2) รูปแบบการนิเทศที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่ 2.1) หลักการ 2.2) วัตถุประสงค์ 2.3) กระบวนการของรูปแบบ 2.4) การประเมินผลรูปแบบ และ 2.5) ปัจจัยสนับสนุนในการนำรูปแบบไปใช้
3) กระบวนการนิเทศประกอบด้วย 4 ขั้นตอน และมี 28 ตัวบ่งชี้
4) ผลการใช้รูปแบบการนิเทศ พบว่า
4.1) สมรรถนะด้านความรู้ของครูหลังการใช้รูปแบบการนิเทศสูงกว่าก่อนการใช้รูปแบบการนิเทศ และสูงกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้ที่ร้อยละ 80 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
4.2) สมรรถนะด้านทักษะของครูที่ได้รับการพัฒนาอยู่ในระดับดีมาก (x ̅ = 4.66, S.D. = 0.26) และสูงกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้ คือ ค่าเฉลี่ย 3.51 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
4.3) สมรรถนะด้านคุณลักษณะของครูหลังการใช้รูปแบบการนิเทศสูงกว่าก่อนการใช้รูปแบบการนิเทศอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
4.4) เด็กปฐมวัยมีพื้นฐานด้านทักษะการคิดวิเคราะห์หลังการใช้รูปแบบการนิเทศแบบบูรณาการเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะด้านการจัดประสบการณ์ การเรียนรู้โครงงานวิทยาศาสตร์ตามกระบวนการสืบเสาะสำหรับครูปฐมวัยมีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 8.70 สูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
5) ผลการประเมินรูปแบบการนิเทศ มีดังนี้
5.1) ครูปฐมวัยและศึกษานิเทศก์มี ความคิดเห็นต่อการนิเทศแบบบูรณาการเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะด้านการจัดประสบการณ์การเรียนรู้โครงงานวิทยาศาสตร์ตามกระบวนการสืบเสาะอยู่ในระดับมากที่สุด (x ̅ = 4.72, S.D.= 0.29)
5.2) ผลการประเมินรับรองคุณภาพรูปแบบการนิเทศจากความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญพบว่า รูปแบบการนิเทศมีคุณภาพระดับมากที่สุด ( x ̅ =4.82, S.D. = 0.12)