ครูบ้านนอก

ชื่อเรื่อง : การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้บูรณาการสื่อและเทคโนโลยีเพื่อแก้ปัญหาความ

บกพร่องทางการเรียนรู้ด้านภาษา (LD) ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียน

บ้านโซงเลง

ผู้วิจัย : วิไลพันธ์ ทุมพัฒน์

ปีที่วิจัย : 2568

บทคัดย่อ

การวิจัยและพัฒนา (Research and Development: R&D) ครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้บูรณาการสื่อและเทคโนโลยีเพื่อแก้ปัญหาความบกพร่องทางการเรียนรู้ด้านภาษา (Learning Disabilities: LD) ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านโซงเลง โดยดำเนินการวิจัย 4 ระยะ ได้แก่ 1) การศึกษาข้อมูลพื้นฐาน วิเคราะห์เอกสาร สังเกตพฤติกรรม สัมภาษณ์ และสำรวจความต้องการของผู้เรียน ครู และผู้ปกครอง พบว่า นักเรียนร้อยละ 37.5 มีความบกพร่องทางการอ่านและการเขียนในระดับมาก โดยเฉพาะด้านการจำคำศัพท์และการสะกดคำ ครูและผู้ปกครองมีความต้องการแนวทางการจัดการเรียนรู้ที่บูรณาการเทคโนโลยีและสื่อหลายประสาทสัมผัสเพื่อช่วยเหลือเด็ก LD 2) การพัฒนารูปแบบ “WILAI Model” ซึ่งประกอบด้วยหลักการ 5 ประการ ได้แก่ การเน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง การบูรณาการสื่อและเทคโนโลยี การเชื่อมโยงเนื้อหา การเรียนรู้เชิงรุก และระบบดูแลช่วยเหลืออย่างต่อเนื่อง โดยมีขั้นตอน 5 ขั้น ได้แก่ W (Warm-up and Understanding), I (Integration of Media and Technology), L (Learning by Doing), A (Assessment and Guidance) และ I (Improvement and Reflection) พร้อมปัจจัยสนับสนุน “PHB-Factors” ได้แก่ PTIC (คลินิกครู–พ่อแม่–นักสหวิชาชีพ), HSRS (ระบบช่วยเหลือ หนุนเสริม และส่งต่อผู้เรียน) และ BL (การเรียนรู้แบบผสมผสาน) ผลการประเมินความเหมาะสมของรูปแบบโดยผู้เชี่ยวชาญ 20 คนอยู่ในระดับมาก (เฉลี่ย 3.97–4.18)

ระยะที่ 3 การทดลองใช้กับนักเรียน LD จำนวน 6 คน พบว่านักเรียนมีพัฒนาการทางการอ่านและการเขียนดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยคะแนนเฉลี่ยการอ่านเพิ่มขึ้นร้อยละ 23 ภายในระยะเวลา 6 เดือน และทักษะการเขียนเพิ่มขึ้นร้อยละ 18 พฤติกรรมการเรียนรู้ของนักเรียนโดยรวมอยู่ในระดับพอใช้ถึงดี ( = 2.40–3.00) และมีแรงจูงใจในการเรียนสูงขึ้น ( = 2.67) การสังเกตพบว่าสื่อเทคโนโลยีช่วยลดความวิตกกังวลและเพิ่มความมั่นใจในการเรียนรู้ ผู้ปกครองมีส่วนร่วมและเข้าใจลักษณะของเด็ก LD มากขึ้น ระยะที่ 4 ผลการประเมินคุณภาพและความพึงพอใจต่อรูปแบบอยู่ในระดับมาก ( = 4.16–4.18) สะท้อนให้เห็นว่ารูปแบบ WILAI Model มีความเหมาะสม เป็นไปได้ และมีประสิทธิภาพในการพัฒนาเด็กที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ด้านภาษา ทั้งยังสามารถขยายผลเป็นนวัตกรรมการเรียนรู้ที่ยั่งยืนสำหรับโรงเรียนขนาดเล็กได้อย่างมีประสิทธิภาพ

คำสำคัญ: การเรียนรู้บูรณาการสื่อและเทคโนโลยี, ความบกพร่องทางการเรียนรู้ด้านภาษา (LD), รูปแบบ “วิไล โมเดล”

Title : Development of an Integrated Media and Technology Learning

Management Model to Address Language Learning Disabilities (LD) among

Grade 3 Students at Ban Song Leng School

Researcher: Wilaiphan Thumphat

Year of Study: 2025

Abstract

This research and development (R&D) study aimed to develop an integrated media and technology learning management model to address language learning disabilities (LD) among Grade 3 students at Ban Song Leng School. The research was conducted in four phases: (1) studying basic information, reviewing documents, observing learning behaviors, interviewing teachers and parents, and surveying learning needs. The findings revealed that 37.5% of the students had moderate to severe difficulties in reading and writing, particularly in word recognition and spelling. Both teachers and parents expressed a strong need for instructional approaches integrating technology and multisensory media to support LD learners. (2) Developing the “WILAI Model,” which consists of five key principles—learner-centered approach, media and technology integration, content connection, active learning, and continuous support system. The model includes five steps: W (Warm-up and Understanding), I (Integration of Media and Technology), L (Learning by Doing), A (Assessment and Guidance), and I (Improvement and Reflection), supported by three “PHB-Factors”: PTIC (Teacher–Parent–Interdisciplinary Clinic), HSRS (Helping, Supporting, and Referring System), and BL (Blended Learning). The evaluation by 20 experts indicated that the model’s overall appropriateness was high ( = 3.97–4.18).

In Phase 3, the model was implemented with six LD students. The results showed continuous improvement in reading and writing performance, with reading scores increasing by 23% and writing skills by 18% within six months. Students’ overall learning behaviors ranged from fair to good ( = 2.40–3.00), and their motivation improved ( = 2.67). Observations indicated that technology-enhanced media reduced anxiety and increased confidence. Parents demonstrated greater participation and understanding of LD characteristics. In Phase 4, the evaluation of model quality and satisfaction revealed high levels ( = 4.16–4.18), confirming that the WILAI Model is appropriate, feasible, and effective for developing language skills among LD students. The model also shows potential as a sustainable innovation for improving learning management in small rural schools.

Keywords: Integrated Media and Technology Learning, Language Learning Disabilities (LD), WILAI Model

เว็บน่าสนใจ