ครูบ้านนอก

แนวปฏิบัติที่เป็นเลิศ เรื่อง “ลังกระดาษไร้ค่า สู่ชฎาไทย” เป็นการจัดการเรียนรู้ที่นำปัญหาและวัสดุเหลือใช้ใกล้ตัวของผู้เรียนมาเป็นฐานในการสร้างสรรค์ผลงาน โดยนำลังกระดาษและกระดาษใช้แล้วซึ่งมักถูกทิ้งหรือไม่ได้ใช้ประโยชน์ มาพัฒนาเป็นชฎาไทยจำลองที่มีความสวยงาม น้ำหนักเบา และสามารถนำไปใช้เป็นสื่อการเรียนรู้ ของตกแต่ง หรือใช้ประกอบกิจกรรมด้านศิลปวัฒนธรรมได้

แนวคิดในการดำเนินงานเกิดจากการจัดกิจกรรมของศูนย์ส่งเสริมการเรียนรู้ระดับอำเภอปลาปาก

ซึ่งมีกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับการอนุรักษ์ประเพณีและวัฒนธรรมไทย การแสดง และกิจกรรมชุมชนที่มีการแต่งกายด้วยชุดไทยและใช้เครื่องศีรษะประเภทชฎา ขณะที่ชฎาสำเร็จรูปมีราคาค่อนข้างสูงและมีน้ำหนัก

เมื่อพิจารณาร่วมกับปัญหาลังกระดาษจากบรรจุภัณฑ์สินค้าที่มีจำนวนเพิ่มขึ้น จึงเกิดแนวคิดนำวัสดุเหลือใช้ดังกล่าวมาทดลองสร้างเป็นชฎาไทย

กระบวนการเรียนรู้เน้นให้ผู้เรียนได้คิด วิเคราะห์ ออกแบบ ทดลอง ลงมือประดิษฐ์ ทดสอบ และปรับปรุงผลงานด้วยตนเอง โดยบูรณาการการเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์ (Creative Learning) การเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) และกระบวนการ STEM เข้าด้วยกัน ตั้งแต่การกำหนดปัญหา การออกแบบโครงสร้าง

การทดลองผลิตกินเยื้อกระดาษ การสร้างชิ้นงาน การเปรียบเทียบผล และการสะท้อนการเรียนรู้

ผลจากการดำเนินงาน ผู้เรียนสามารถสร้างชฎาไทยจำลองจากลังกระดาษและกระดาษใช้แล้วได้จริง ชิ้นงานมีความสวยงาม ใกล้เคียงชฎาไทย มีน้ำหนักเบากว่าชฎาปกติ และใช้วัสดุเหลือใช้มากกว่าร้อยละ 80 ผู้เรียนยังได้พัฒนาความคิดสร้างสรรค์ ทักษะการแก้ปัญหา การทำงานร่วมกัน การวางแผน และการใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่า พร้อมทั้งเกิดความรู้และความภาคภูมิใจในศิลปวัฒนธรรมไทย

แนวปฏิบัตินี้จึงเป็นตัวอย่างของการนำปัญหาใกล้ตัวมาสร้างโอกาสในการเรียนรู้ โดยเชื่อมโยง สิ่งแวดล้อม – วิทยาศาสตร์ – เทคโนโลยี – ความคิดสร้างสรรค์ – ศิลปวัฒนธรรมไทย เข้าด้วยกัน และสามารถต่อยอดสู่กิจกรรมการเรียนรู้ การฝึกอาชีพ หรือการพัฒนาผลิตภัณฑ์สร้างสรรค์จากวัสดุเหลือใช้ในอนาคตได้

เว็บน่าสนใจ