นิทานบทร้อยกรอง
เรื่อง ตีนกับตา
ตีนกับตาอยู่กันมาแสนผาสุก จะนั่งลุกยืนเดินเพลินหนักหนา
วันหนึ่งตีนทะลึ่งเอ่ยปรัชญา ว่าตีนนี้มีคุณต่อตาเสียจริงจริง
ตีนพาตาไปในที่ต่างต่าง ตาจึงได้ชมนางและสรรพสิ่ง
เพราะฉะนั้นดวงตาจงประวิง ว่าตีนนี้เป็นสิ่งควรบูชา
ตาได้ฟังตีนคุยโม้ก็หมั่นไส้ จึงร้องบอกออกไปด้วยโทสา
ว่าที่ตีนไปไหนมาไหนได้ก็เพราะตา ดูมรรคาเศษแก้วหนามไม่ตำตีน
เพราะฉะนั้นตามีค่าสำคัญกว่า ขอตีนอย่าได้มาคิดดูหมิ่น
เพราะว่าตามีค่าสูงกว่าตีน ทั่วธานินตีนไปได้ก็เพราะตา
ตีนได้ฟังให้คลั่งแค้นแสนจะโกรธ ด้วยพิโรธกระโดดไปใกล้หน้าผา
ด้วยอวดดีคุยเบ่งเก่งกว่าตา ดวงชีวาจะดับไปไม่รู้เลย
ตาเห็นตีนทำเบ่งเร่งกระโดด ก็พิโรธแกล้งระงับหลับตาเฉย
ตีนพาตาถลาล้มทั้งก้มเงย ตกละเหวยตายห่าทั้งตาตีน /.
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
