กระจกส่องใจ

กระจกส่องใจ

กระจก......   ไม่เลือกที่จะสะท้อนภาพทุกชนิดฉันใด

จิตใจ.......   จงเอาเยี่ยงอย่างกระจก

กระจก......   รับรู้แต่ไม่ยึดถือครอง

ดังนั้น.......   จึงไม่มีภาพใดใดหลงเหลือติดอยู่ในกระจก

สายฝน....   ในกระจก หาได้เปียกกระจกไม่

เปลวไฟ...   ในกระจกก็หาได้เผาลนกระจกเช่นกัน

ทั้งนี้.....     เพราะกระจกไม่ได้ให้อำนาจแก่สายฝนและเปลวไฟ

ดังนั้น...    จงทำจิตใจของท่านให้เป็นดุจการรับรู้ของกระจก

                 เพราะถ้าหากจิตใจของท่านหลงยึดหรือตกเป็นทาสของกิเลสเมื่อใด

                ความทุกข์  ความเศร้าหมองย่อมตามมา...  เมื่อนั้น

                                                           ...................ขอขอบคุณเจ้าของบทความ