ครูบ้านนอก

การจัดทำหลักสูตรเป็นหัวใจของสถานศึกษา ที่ใช้ในการจัดการเรียนการสอนโดยเปิดโอกาสให้ชุมชน ท้องถิ่นมีส่วนร่วม ซึ่งจะทำให้การจัดการเรียนการสอนสอดคล้องกับความต้องการของนักเรียน และสภาพปัญหาของท้องถิ่นทำให้นักเรียนสามารถนำความรู้ ทักษะ ประสบการณ์ที่ได้ไปประยุกต์ใช้ในการดำรงชีวิตประจำวันได้อย่างมีประสิทธิภาพ ดังนั้นผู้วิจัยจึงได้การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นเรื่อง การประดิษฐ์บายศรีสู่ขวัญประยุกต์ โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมชั้นมัธยมศึกษาปีที่2 นี้ขึ้น โดยมีความมุ่งหมายเพื่อการพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น กลุ่มตัวอย่างกลุ่มที่ใช้ในการวิจัย ครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ปีการศึกษา 2557 จำนวน 30 ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 1 คน ครูผู้สอนสาระการงานอาชีพและเทคโนโลยี จำนวน 9 คน คณะกรรมการสถานศึกษาโรงเรียนเทศบาลหนองหญ้าม้า (โรงเรียนกีฬาท้องถิ่นจังหวัดร้อยเอ็ด) จำนวน 8 คน และผู้ปกครองนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จำนวน 20 คน โดยใช้อัตราส่วนร้อยละ เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาค้นคว้ามี 5 ประเภท คือแบบสัมภาษณ์ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนแบบปรนัยแบบเลือกตอบ และแบบสอบถามความคิดเห็นที่ครอบคลุม 3 ด้าน ได้แก่ ด้านตัวป้อน (Input) ด้านกระบวนการ (Processes) และ ด้านผลผลิต (Product) จำนวน 25 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยผลการศึกษาค้นคว้า ปรากฏดังนี้ 1. ความต้องการพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น เรื่อง การประดิษฐ์บายศรีสู่ขวัญประยุกต์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จากการสัมภาษณ์กลุ่มตัวอย่างพบว่าชุมชนให้มีการพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น เรื่อง การประดิษฐ์บายศรีสู่ขวัญประยุกต์ อยู่ในระดับสูง 2. ผลการประเมินร่างหลักสูตรท้องถิ่นการพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น เรื่อง การประดิษฐ์บายศรีสู่ขวัญประยุกต์ ชั้นมัธยม ศึกษาปีที่ 2 โดยใช้การประเมินรูปแบบซิปหรือซิปโมเดล (CIPP Model) โดยผู้เชี่ยวชาญ 5 ท่าน ประเมินครอบคลุมทั้ง 4 ด้าน พบว่า ร่างหลักสูตรท้องถิ่นหลักสูตรท้องถิ่น เรื่อง การประดิษฐ์บายศรีสู่ขวัญประยุกต์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่พัฒนาขึ้นมีคุณค่าและเหมาะสมกับท้องถิ่นมากที่สุด 3. ผลการนำหลักสูตรท้องถิ่นไปใช้ผ่านแผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบการมีส่วนร่วม เรื่อง การประดิษฐ์บายศรีสู่ขวัญประยุกต์ โดยประเมินการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ของชุดฝึกทักษะจากผู้เชี่ยวชาญครอบคลุม แบบทดสอบก่อนเรียน สาระสำคัญ ผลการเรียนรู้ ใบความรู้ แบบฝึกทักษะ แบบประเมินพฤติกรรม แบบทดสอบหลังเรียนโดยผู้เชี่ยวชาญ 5 ท่านพบว่านักเรียนมีความก้าวหน้าในการ เรียนรู้เพิ่มขึ้น4.ผลการสอบถามความคิดเห็นของผู้เกี่ยวข้องกับการจัดการเรียนรู้ ที่มีต่อการใช้หลักสูตรท้องถิ่น เรื่อง การประดิษฐ์บายศรีสู่ขวัญประยุกต์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ผู้วิจัยได้ พัฒนาขึ้น โดยสอบถามจากผู้เกี่ยวข้องในการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน แบ่งออกเป็น2 กลุ่ม คือ กลุ่มที่ 1 นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จำนวน 30 คน และผู้ปกครองนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จำนวน 20 คน ครอบคลุมปัจจัย 3 ด้าน คือ ด้านตัวป้อน(Input)ด้านกระบวนการ(Processes)และด้านผลผลิต(Product)เมื่อรวมทุกด้านมีความเหมาะสมระดับมากที่สุด โดยสรุป การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น เรื่อง การประดิษฐ์บายศรีสู่ขวัญประยุกต์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่พัฒนาขึ้น มีความเหมาะสมกับท้องถิ่นชุมชน ในระดับมากที่สุด และควรให้ท้องถิ่นมีส่วนร่วมในการกำหนดกิจกรรมการเรียนการสอนกำหนดเนื้อหาสาระ การวัดผลประเมินผล และการจัดกระบวนการเรียนรู้ในสถานศึกษา เพื่อให้นักเรียนได้เรียนรู้ตามความต้องการ ความถนัดและความสนใจ สอดคล้องกับความต้อง ปัญหาของชุมชน เพื่อนักเรียนจะได้รับความรู้ ทักษะกระบวนการทำงาน การนำภูมิปัญญาท้องถิ่นมาเพื่ออนุรักษ์วัฒนธรรมประเพณีสืบไป การนำประสบการณ์ไปประยุกต์ใช้ในการดำรงชีวิตประจำวัน และสามารถนำไปประกอบอาชีพในอนาคตได้ต่อไป

เว็บน่าสนใจ