ครูบ้านนอก

ชื่อเรื่อง การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน ร่วมกับสะเต็มศึกษา เพื่อเสริมสร้างทักษะในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียน

ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3

ผู้ศึกษา สุตาภัทร สิทธิโสภณ

ปีการศึกษา 2563

การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน ร่วมกับสะเต็มศึกษา เพื่อเสริมสร้างทักษะในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โดยเป็นการวิจัยและพัฒนา (Research and Development) โดยมีจุดประสงค์ในการวิจัย ดังนี้ (1) เพื่อศึกษาข้อมูลพื้นฐานในการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์วิทยาศาสตร์โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน ร่วมกับสะเต็มศึกษา เพื่อเสริมสร้างทักษะในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 (2) เพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์วิทยาศาสตร์วิทยาศาสตร์โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน ร่วมกับสะเต็มศึกษา เพื่อเสริมสร้างทักษะในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 (3) เพื่อทดลองใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์วิทยาศาสตร์โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน ร่วมกับสะเต็มศึกษา เพื่อเสริมสร้างทักษะในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 (4) เพื่อประเมินประสิทธิผลของรูปแบบการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์วิทยาศาสตร์โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน ร่วมกับสะเต็มศึกษา เพื่อเสริมสร้างทักษะในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 แล้วนำรูปแบบการจัดการเรียนรู้ไปขยายผล ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนมีทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ในรายวิชาวิทยาศาสตร์ ในด้านทักษะด้านสารสนเทศ สื่อเทคโนโลยี มีค่าเฉลี่ยรวมมากที่สุด คือ 3.47 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.85 อยู่ในระดับปานกลาง รองลงมาคือ ทักษะด้านทักษะชีวิตและอาชีพ มีค่าเฉลี่ยรวมเท่ากับ 3.40 และส่วนเบี่ยงมาตรฐานเท่ากับ 0.91 อยู่ในระดับปานกลาง และทักษะที่มีค่าเฉลี่ยรวมน้อยที่สุดใน 3 ทักษะ คือ ด้านทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมมีค่าเฉลี่ยรวมเท่ากับ 3.32 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.85 อยู่ในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณาค่าเฉลี่ยรวมตั้งแต่รายการประเมินที่ 1 – 20 พบว่ามีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.40 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.87 อยู่ในระดับปานกลาง และเมื่อพิจารณาความต้องการพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียน พบว่ามีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.03 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.84 อยู่ในระดับมาก ข้อมูลพื้นฐานของครูและผู้บริหารเกี่ยวกับทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ในรายวิชาวิทยาศาสตร์ พบว่า ทักษะด้านทักษะชีวิตและอาชีพ มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด โดยมีค่าเฉลี่ยรวมเท่ากับ 3.62 และส่วนเบี่ยงมาตรฐานเท่ากับ 0.67 อยู่ในระดับมาก รองลงมาคือ ด้านทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมมีค่าเฉลี่ยรวมเท่ากับ 3.17 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.53 อยู่ในระดับปานกลาง รองลงมาคือ ทักษะด้านสารสนเทศ สื่อเทคโนโลยี มีค่าเฉลี่ยรวมเท่ากับ 2.96 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.62 อยู่ในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณาค่าเฉลี่ยรวมรายการประเมินที่ 1 – 20 มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.36 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.67 อยู่ในระดับปานกลาง และเมื่อพิจารณาความต้องการพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 พบว่า มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.67 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.52 อยู่ในระดับมากที่สุด จากการทดลองแบบรายบุคคล (Individual Tryout) ขั้นทดลองแบบกลุ่มย่อย (Small Group Tryout) และขั้นทดลองภาคสนาม (Field Tryout) พบว่า ขั้นทดลองภาคสนาม (Field Tryout) มีค่า E1/E2 = 82.02/81.22 เป็นไปตามเกณฑ์ 80/80 จากการนำไปใช้จริงกับกลุ่มตัวอย่าง พบว่า ประสิทธิภาพของรูปแบบการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์โดยใช้ปัญหาเป็นฐานร่วมกับสะเต็มศึกษาเพื่อเสริมสร้างทักษะการเรียนรู้และ นวัตกรรม ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 มีค่า E1/E2 = 81.83/80.89 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ 80/80 การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน พบว่า คะแนนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และมีค่าดัชนีประสิทธิผล (E.I.) เท่ากับ 0.74 ความพึงพอใจของนักเรียนหลังการใช้รูปแบบอยู่ในระดับมาก

เว็บน่าสนใจ