ครูบ้านนอก

ชื่อเรื่อง การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้กลวิธีการสื่อสาร เพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2

ผู้วิจัย นางสาวปิติพร อาธิเวช

ปีที่วิจัย 2564

บทคัดย่อ

การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้กลวิธีการสื่อสาร เพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาอังกฤษ สำหรับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 มีวัตถุประสงค์ในการวิจัย ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการในการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้กลวิธีการสื่อสาร เพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 2) เพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้กลวีธีการสื่อสารเพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 3) เพื่อทดลองใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้กลวิธีการสื่อสาร เพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 4)ประเมินการใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้กลวิธีการสื่อสาร เพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2/1 โรงเรียนไร่ใต้ประชาคม อำเภอพิบูล มังสาหาร สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุบลราชธานีที่เรียนรายวิชา อ 22101 ในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2564จำนวน 31 คน โดยการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling)โดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยการสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แบบทดสอบวัดความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษก่อนและหลังการใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ 2) แผนการจัดการเรียนรู้ตามขั้นตอนของกระบวนการสอนกลวิธีการสื่อสาร และ3) แบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ การหาค่า ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที

สรุปผลการวิจัย

1. ผลการวิเคราะห์และศึกษาสภาพการจัดการเรียนรู้การใช้กลวิธีการสื่อสาร พบว่า 1) ด้านความต้องการเรียนรู้การใช้กลวิธีการสื่อสาร ผลจากความคิดเห็นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 มีความคิดเห็นอยู่ในระดับมากที่สุด 2) ด้านความต้องการเรียนรู้การใช้กลวิธีการสื่อสาร ประเภทกลวิธีการทำให้สำเร็จ อยู่ในระดับมากที่สุด

2. ผลการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้กลวิธีการสื่อสารที่มีชื่อว่า “SPDOSP Model”มีองค์ประกอบ 6 ประการคือ หลักการ เนื้อหากิจกรรม บทบาทของผู้เรียน บทบาทของผู้สอนและการจัดสภาพการเรียนรู้ การประเมินผล กระบวนการสอนมี 5ขั้นตอน ได้แก่ 1) ขั้นกระตุ้น(Stimulation) 2) ขั้นนำเสนอ (Presentation) 3) ขั้นสาธิต (Demonstration) 4) ขั้นสังเกตการณ์ (Observation) 5) ขั้นเรียนรู้จากการประเมิน (Self–Assessment 6) ขั้นนำไปใช้ (Production) โดยรูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้นมีประสิทธิภาพ 85.89/84.90

3. ผลการใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้“SPDOSP Model” ด้านความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษหลังการใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้“SPDOSP Model” สูงกว่าก่อนใช้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01

4. ผลการประเมินรูปแบบการจัดการเรียนรู้กลวิธีการสื่อสาร เพื่อส่งเสริมทักษะการพูด สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 พบว่านักเรียนมีความพึงพอใจต่อรูปแบบการจัดการเรียนรู้ “SPDOSP Model” โดยรวมอยู่ในระดับมาก

เว็บน่าสนใจ