|
จริงๆเรื่องนี้ผ่านไปหลายสัปดาห์แล้ว ก็ควรให้ผ่านไป
นั่นคือการพ่ายแพ้ในการแข่งขันดนตรีรายการชิงช้าสวรรค์
ของโรงเรียนจ่านกร้อง
แบบที่หลายคนงงกับคำตัดสิน รวมถึงข้าพเจ้าด้วย
แต่นั่นมิได้หมายความว่าข้าพเจ้าไม่ยอมรับในคำตัดสิน
เคยบอกแล้วว่าการแข่งขันนั้นทุกฝ่ายต้องยอมรับในคำตัดสิน ของกรรมการ
กรรมการย่อมมีมุมมองของกรรมการ
เหมือนกับข้าพเจ้าก็มีมุมมองอีกมุมมองหนึ่งเช่นกัน
วันที่มีการแข่งขันกับทุ่งเสลี่ยมนั้น
เมื่อการแข่งขันเสร็จข้าพเจ้าฟันธงเลยว่า จ่านกร้องชนะแน่ๆ
จากหลายเหตุผลดังได้เขียนลงในบล็อค เว็บไซต์ของครูบ้านนอกแล้วนั้น
ต้องมาเขียนเรื่องนี้อีกครั้ง
ด้วยเหตุผลว่า จ่านกร้องยุบวงดนตรีลูกทุ่งเสียแล้ว
มิทราบข้อเท็จจริงเป็นเช่นไร
ถ้าเป็นจริง ผมบอกเลยว่าเสียดายครับ เสียดายอย่างมากๆ
วงดนตรีที่มีผลงานออกมาเช่นนี้ผมต้องขอชื่นชมบุคคลหลายๆฝ่าย
คนแรกขอชื่นชมผู้บริหารสถานศึกษาที่ท่านมองการณ์ไกล ให้ความสำคัญ
กับเรื่องของดนตรีอย่างแท้จริงจึงได้สนับสนุนงบประมาณให้ดังที่เห็น
คนที่สอง ผู้ฝึกสอน ด้านความสามารถไม่ต้องพูดถึง ยอมรับครับ แต่ที่ชื่นชมมากๆคือคุณและทีมงานเสียสละอย่างมาก เวลาส่วนตัว เวลางาน
และอาจจะมีปัจจัยอื่นที่คุณและทีมงานทุ่มอย่างสุดตัวอีก
กลุ่มที่สาม ก็คือตัวแปรสำคัญครับ นั่นก็คือลูกๆนักเรียนที่ทุ่มเท บากบั่น
มานะพยายามมาตลอด
อย่าให้บางสิ่งบางอย่างมาบั่นทอนกำลังใจเลยครับ
ผมก็รู้สึกได้เหมือนคุณๆเช่นกัน ถึงไม่มีส่วนร่วมกับวงดนตรีวงนี้
แต่ผมเสียดายอนาคตของผู้ที่รักดนตรีกลุ่มนี้ครับ
เอาความสามารถที่มีถ่ายทอดไปยังเด็กๆเหล่านั้นเถอะครับ
ยังมีเวทีอีกหลายเวทีที่รอผู้มีความสามารถอยู่
ถึงเวทีต่อไปอาจจะไม่สมหวัง ก็ทำต่อเถอะครับ
ผมยังขอย้ำคำเดิมที่เคยเขียนไว้
"คุณอาจจะแพ้ในวันนั้น แต่ทุกวันนี้คุณก็ยังเป็นแชมป์ในหัวใจครูดนตรีอย่างผมครับ"
|
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
