ฝากบทกวี "ความรัก"

ความรัก

อินทรวิเชียรฉันท์ 11
รุ่นรุ่น ริเรียนรัก จะประจักษ์ หทัยขม
แรกแรก สิน่าชม ระยะนาน ระอาทรวง

หน้ากาก ประดับเลิศ มุขเพริศ ระรื่นสรวง
รื่นรื่น ประทับทรวง ดุจจริง มิลวงเชย

ชี้นก ก็ว่านก วณิพก สิผ่าเผย
เออออ กระหวัดเกย ประทุซ่าน ประกอบกาม

ร่านร่าน ระริกริก นขจิก ฤทัยหวาม
ถอยนิด ประชิดตาม มนะเต้น พลังโทรม

ราตรี ทิวาผ่าน นรกาล ถะถั่งโถม
ถดถอย มิเล้าโลม ก็จะโหม จะโทรมนาง

ชี้นก บ่ใช่นก วณิพก สิถอยห่าง
โอดโอย จะเลิกร้าง อุระม้าง ฤดีตรอม

หน้ากาก ปริแตกอ้า วจนา มิหวานหอม
โผงผาง มิรอมชอม เอะอะโวย สิหน้าเกรียม

ร่วงร่วง จะร่วงแล้ว อุระแห้ว มโนเหี้ยม
จ๋อยจ๋อย จะต้องเจียม ประทุร้อน จะเลิกลา

รุ่นรุ่น ริเรียนรัก จะประจักษ์ ฤทัยว่า
สุดท้าย จะร้างรา บ่มิช้า อุราตรม
...................................