เห็ดเผาะมีลักษณะเป็นลูกกลม ๆ ขนาด 1.5-3.5 ซม. ไม่มีลำต้น ไม่มีราก ชอบขึ้นตามดินร่วนที่ถูกไฟไหม้ เห็ดอ่อนมีสีนวล เปลือกนอกกรอบ ห่อหุ้มสปอร์สีขาวนวล เห็ดแก่เปลือกสีน้ำตาลถึงดำ สปอร์ข้างในเป็นสีดำ เมื่อแก่มากพื้นผิวจะขรุขระและแยกออกเป็นรูปดาวเห็นสปอร์ข้างใน มีมากช่วงต้นฤดูฝนช่วงเดือนพฤษภาคม ชอบขึ้นตามพื้นดินที่อยู่ใต้โคนไม้เต็ง ไม้พะยอม หรือต้นไม้อื่น ๆ ที่ถูกไฟเผาตามพื้นดินร่วนปนทราย ในช่วงฤดูฝน เฉพาะระยะที่อากาศร้อนอบอ้าวมากก่อนฝนตก เส้นใยของราชนิดนี้จะดันผิวดินให้แตกออก เมื่อฝนตกมีความชื้นที่เหมาะสม เห็ดเผาะจะโผล่ขึ้นมาพ้นผิวดิน นิยมกินเห็ดระยะที่อ่อน โดยนำไปแกงคั่ว และผัด หรือกินสดเป็นผักจิ้มน้ำพริก
ลักษณะทั่วไปของเห็ดเผาะที่นิยมนำมาทำอาหารรับประทานคือช่วงยังอ่อนมีลักษณะกลมขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 2-3 เซนติเมตร ผิวเรียบสีขาวนวล มีรอยเปื้อนดิน ไม่มีลำต้น ไม่มีราก เมื่ออายุมากขึ้นผิวนอกจะเป็นสีน้ำตาลหรือเกือบดำเนื้อเหนียว เห็ดเผาะมีเปลือก 2 ชั้น เปลือกชั้นนอกจะแตกออก 5-9 แฉก มีรอยแยกลึกลงไปถึงฐานดอก ด้านบนแตกออกเป็นรูให้สปอร์ฟุ้งกระจายออกมาสปอร์รูปกลมสีน้ำตาลผิวขรุขระพบในเขตภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ บริเวณที่เป็นป่าโปร่ง เช่น ป่าสน ป่าแพะ
เห็ดชนิดนี้มีสรรพคุณทางยาบำรุงร่างกายชูกำลังและแก้ช้ำใน
ขอบคุณที่มาจาก หนังสือพิมพ์เดลินิวส์
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
