ครูบ้านนอก

บทคัดย่อ

ชื่อเรื่อง : รูปแบบการบริหารบริหารสิ่งแวดล้อมที่ส่งเสริมการเรียนรู้ในโรงเรียนบ้านหัวริน

อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา

เชียงใหม่ เขต 4

ผู้วิจัย : บุญสม ยานะธรรม

ปีที่รายงาน : 2560

…………………………………………………………………………................................................

การวิจัยและพัฒนาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน ปัญหาและความต้องการของการบริหารสิ่งแวดล้อมที่ส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนบ้านหัวริน เพื่อพัฒนารูปแบบการบริหารสิ่งแวดล้อมที่ส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนบ้านหัวริน เพื่อประเมินรูปแบบการบริหารสิ่งแวดล้อมที่ส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนบ้านหัวรินและเพื่อทดลองใช้และประเมินผลการใช้รูปแบบการบริหารสิ่งแวดล้อมที่ส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนบ้านหัวริน สันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ การวิจัยครั้งนี้แบ่งออกเป็น 4 ขั้นตอนคือ ขั้นตอนที่ 1 ศึกษาสภาพปัจจุบัน ปัญหาและความต้องการของการบริหารสิ่งแวดล้อมที่ส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนบ้านหัวริน กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ คือ ครู จำนวน 11 คน ผู้บริหาร จำนวน 1 คน กรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวน 7 คน (ไม่นับผู้แทนครูและผู้บริหารในฐานะเลขานุการ) และผู้ปกครองนักเรียน จำนวน 11 คน รวมประชากร 30 คน โรงเรียนบ้านหัวริน อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ ได้มาจากการสุ่มอย่างง่าย ขั้นตอนที่ 2 พัฒนารูปแบบการบริหารสิ่งแวดล้อมที่ส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนบ้านหัวริน กลุ่มเป้าหมาย กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ ประชุมกลุ่มสนทนา (Focus Group) ผู้ที่เกี่ยวข้องซึ่งประกอบด้วยผู้แทนองค์กรชุมชน ผู้แทนผู้ปกครองนักเรียน ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านหัวริน ผู้ทรงคุณวุฒิ ผู้แทนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จำนวน 55 คน ขั้นตอนที่ 3 ประเมินรูปแบบการบริหารสิ่งแวดล้อมที่ส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนบ้านหัวริน อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ กลุ่มเป้าหมาย กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง คือผู้เชี่ยวชาญด้านการบริหารการศึกษา ด้านสิ่งแวดล้อมศึกษา ด้านหลักสูตรและการสอน ด้านการวัดผล จำนวน 5 คน ขั้นตอนที่ 4 ทดลองใช้และประเมินผลการใช้รูปแบบการบริหารสิ่งแวดล้อมที่ส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนบ้านหัวริน อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งผู้วิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ คือ ครู จำนวน 11 คน ผู้บริหาร จำนวน 1 คน กรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวน 7 คน (ไม่นับผู้แทนครูและผู้บริหารในฐานะเลขานุการ) และผู้ปกครองนักเรียน จำนวน 11 คน รวมประชากร 30 คน โรงเรียนบ้านหัวริน อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ ได้มาจากการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่ามัธยฐาน ค่าพิสัยระหว่างควอไทล์

ผลการวิจัย พบว่า

1. ผลสภาพปัจจุบัน ปัญหาและความต้องการการบริหารสิ่งแวดล้อมที่ส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนบ้านหัวริน อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ พบว่า ครู ผู้บริหาร คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานและผู้ปกครองนักเรียน โดยรวมมีการปฏิบัติอยู่ในระดับปานกลางเมื่อพิจารณาเป็นพื้นฐานรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ ด้านอาคารสถานที่ ส่วนด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุดคือด้านกลุ่มเพื่อน

2. ผลรูปแบบการบริหารสิ่งแวดล้อมที่ส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนบ้านหัวริน อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ มีองค์ประกอบหลัก 3 องค์ประกอบ คือ 1) ด้านการบริหารจัดการ 2) ด้านการจัดสภาพแวดล้อมทางกายภาพ 3) ด้านการจัดการเรียนรู้

3. ผลการนำเสนอรูปแบบพบว่า ผู้ทรงคุณวุฒิมีความคิดเห็นตรงกับรูปแบบและประเมินความเหมาะสมความเป็นไปได้และความเป็นประโยชน์ของรูปแบบการบริหารสิ่งแวดล้อมที่ส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนบ้านหัวริน อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ โดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมากที่สุด

4. ผลทดลองใช้และประเมินผลการใช้รูปแบบการบริหารสิ่งแวดล้อมที่ส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนบ้านหัวริน อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 4 ด้านการบริหารจัดการอยู่ในระดับมากที่สุด ด้านการจัดการสิ่งแวดล้อมทางกายภาพอยู่ในระดับมากที่สุดและด้านการจัดการเรียนการสอนอยู่ในระดับมากที่สุด

เว็บน่าสนใจ