Miss Tiffany's 2009...กับบทสัมภาษณ์ที่น่าคิด

..

          หลายวันก่อน......................

         น้องคนหนึ่งในบล็อกโอเคนี่แหล่ะ ถามผมว่าเวลาผมคอมเม้นท์ หรือตอบคอมเม้นท์ บางครั้งก็จะมีคำลงท้ายว่าค่ะ และบางคราก็ครับ ตกลงแล้วผมเองนั้นผมเป้นหญิงหรือชายกันแน่ เธอถามผมแบบนี้ แนวนี้

          ผมมีหลายเหตุผล!

          เหตุผลหนึ่งก็คือผมอยากจะสร้างความเป็นกันเองกับพี่ๆ น้องๆ ที่เป็นผู้หญิง และดูเหมือนเด็กๆ หรือคนที่เรียบร้อยๆ  (ผมคิด และจินตนาการเองครับตรงนี้) จึงใช้คำว่าค่ะ แทนคำว่าครับ

          ถามว่าทำไมๆ ใช่ครับไม่ได้เหรอ? คำตอบก็คือไม่ใช้ครับ ก็เพื่อและด้วยเหตุผลข้างต้น

          น้องสาวน่ารัก ที่ผมพูดถึงเธอคงเข้าใจแล้ว

.......................................................................................................................

          เมื่อคืนนี้...

          ตอน 22.30 น. ผมดูรายการตีสิบ ของคุณวิทวัส สุนทรวิเนตร ซึ่งเป็นรายการประจำของผมรายการหนึ่ง คุณวิทวัสฯ นำผู้ชนะการประกวด Miss Tiffany's 2009 ทั้งสามอันดับมาออกในรายการ

          มีการพูดถึงที่มาที่ไปของพวกเธอ คร่าวๆ  (ต้องใช้คำว่าเธอ เพราะพวกเธอมีความต้องการที่จะเป็นผู้หญิงอย่างหมดหัวใจ) ตั้งแต่วัยเด็ก จนปัจจุบัน

          ก็ไม่มีอะไร..อยากเป็นผู้หญิง และมีอาการของผู้หญิงมาตั้งแต่เด็กๆ ทั้งแต่งตัว แต่งหน้า ทาปาก

          แต่ผมรู้สึกสะดุดหัวใจกับพวกเธอสองคน (ผมจำไม่ได้ว่าเป็นใคร) สะดุดหัวใจตรงที่เธอสองคนต้องต่อสู้กับความรู้สึกที่รับไม่ได้ของพ่อ แม่ (อีกคนครอบครัวยอมรับได้ จึงเป็นการโชคดีอย่างยิ่ง)

..

..          หนึ่งในสามเธอเล่าว่า พ่อของเธอถึงขั้นไม่ยอมพูดด้วย และเธออีกคนคุณแม่ก็ถึงขั้นจะกินยาตายถ้าเธอไม่กลับมาเป็นผู้ชายเหมือนเดิม!

          หลายๆ คนที่ดูรายการ ก็คงรู้สึกสะท้อนใจกับความรู้สึกตรงนี้ และเข้าใจเป็นอันดี กับการที่พ่อแม่ไม่รัก

          และโชคดีที่เธอทั้งสองคน ที่ฝ่าฟันต่อสู้กับความรู้สึกนี้ อย่างยากลำบาก ด้วยการทำความดี และรู้จักปฏิบัติตนไปสู่หนทางที่ดีโดยตลอด จนได้รับชัยชนะในที่สุด ซึ่งชัยชนะนี้ไม่ใช่รางวัลที่พวกเธอได้รับ หากแต่เป็นการยอมรับจากพ่อและแม่ที่มีต่อตัวเธอต่างหาก

          ผิดกับชายจริง หญิงแท้บางคน...

          ถึงผมจะเป็นผู้ชาย ก็เข้าใจความรู้สึกของพวกเธอได้ดีครับ กับการที่ คนที่เรารัก....(จะ)ไม่รักเรา และยอมรับเรา

......................................................................................................................

เวลานี้...

ผมจึงต้องสรุปว่า จะเป็นอะไรก็เป็นเถอะ แค่ไม่ทำให้สังคมบ้านเมืองเดือดร้อน วุ่นวาย

และที่แน่ๆ ผมเป็นผู้ชายร้อยเปอร์เซ็นต์ นะครับ  (ไม่ต้องสงสัยๆ) หุหุ

 
ทำนองเพลง : เธอมาจากไหน (อัสนี โชติกุล).......................Posted by ThailandNeverDie