ภูมิปัญญาในการขุดพลอย ชาวจันทบุรี
|
|
|
 |
|
)
ภูมิปัญญาในการขุดพลอยนั้น นอกจากอาศัยโชคช่วยแล้ว ยังมีเทคนิควิธีการเฉพาะตัวในการค้นหาด้วย เช่น สังเกตสีของดิน ดูจากขี้พลอยซึ่งก็คือแร่ "ไพร็อกซิน" ที่มีสีดำคล้ายนิลตะโก กระจายบนผิวดิน บางรายสังเกตจากเพื่อนพลอยจำพวกเพทายหรือพลอยน้ำค้าง นอกจากนั้นยังสังเกตได้จาก "ตัวตุ๊กตา" ที่เคยเชื่อกันว่าเป็นอาหารของพลอยซึ่งที่แท้ก็คือ "แร่ไมก้า" ชนิดหนึ่งนั่นเอง เมื่อพบร่องรอยเหล่านี้จึงเริ่มลงมือขุด โดยขุดหน้าดินทิ้งไปก่อน เพราะเป็นชั้นหินกรวดที่เรียกว่า "ชั้นกะสะ" ซึ่งก็คือหินบะซอลต์ หรือหิน "โคบก" ที่ชาวบ้านเรียกว่า "ลูกร่อน" จึงจะแน่ใจว่ามีพลอย เพราะพลอยจะอยู่ในชั้นกะสะนี้เอง ชั้นกะสะนี้จะมีความหนาตั้งแต่ 10-30 ซ.ม. บริเวณใดมีกะสะหนามาก บริเวณใดพลอยน้อย คนขุดมักจะเรียกบริเวณนั้นว่ามี "พลอยห่าง" เมื่อได้ดินในชั้นกะสะขึ้นมาจึงจะนำมาล้างและร่อนในตะแกรงเพื่อแยกพลอยออกจากดินและก้อนกรวด แหล่งที่มักพบคนร่อนพลอย คือ แถบห้วยสะพานหิน บ้านแสงส้ม บ้านบ่อเวฬุ
|
| |
วันที่ 10 มิ.ย. 2552
Advertisement
 เปิดอ่าน 8,581 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,646 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,670 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,463 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,553 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,584 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,484 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,617 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,518 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,998 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,514 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,477 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,562 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,628 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,635 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,516 ครั้ง
|

เปิดอ่าน 8,497 ☕ คลิกอ่านเลย |

เปิดอ่าน 8,555 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,448 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,507 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,519 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,760 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,550 ☕ คลิกอ่านเลย |
|
≡ เรื่องน่าอ่าน/สาระน่ารู้ ≡ 
เปิดอ่าน 22,515 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 1,265 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 9,579 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 15,886 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 23,003 ครั้ง |
|
|