ระแวง...แต่ไม่ระวัง

           ความระแวงเข้าไปอยู่ในครอบครัวใด ความแตกแยกก็จะเริ่มมีรอยร้าวเกิดขึ้น

           ความระแวงเข้าไปอยู่ในกลุ่มงานใด กลุ่มงานนั้นก็จะเริ่มเกิดปัญหาในการบริหารองค์กร

           ความระแวงเกิดในกลุ่มประชาชนของประเทศใด ประเทศนั่นก็จะเกิดความวุ่นวาย เกิดความไม่สงบขึ้นไปประเทศนั่น

           อำนาจของความระแวงมั่นชั่งยิ่งใหญ่จริง ๆ ทั้ง ๆ ที่ความระแวงเกิดจากความไม่เข้าใจกัน ไม่เชื่อถือกัน ไม่ศรัทธาต่อกัน ทำให้เกิดความวุ่นวายไม่ใช่น้อย

           การหันหน้าเข้ากัน การยอมลดทิฐิมานะ การยอมเสียสละ การยอมเสียหน้า และการยอมเสียผลประโยชน์ ก็เป็นหนทางหนึ่งที่จะช่วยแก้ไขได้ แต่ก็ไม่ยอมกัน

            การระวัง น่าจะเป็นวิธีหนึ่งที่จะช่วยไม่ให้เกิดความระแวง ด้วยการระวังมิให้ความระแวงเกิดขึ้นในจิตใจ โดยการทำให้ความสงสัย ความไม่เข้าใจให้หายไปก่อน ที่ความระแวงจะกิดขึ้น เปรียบเหมือนในครอบครัวของเรา สามีระแวงว่าเมียจะไปมีชู้ ก็จะต้องหันหน้าเข้าหากัน มาปรับความเข้าใจ มาสร้างเกราะป้องกันไว้ก่อน การสร้างความระวังดังกล่าวก็จะเป็นการตัดไฟแต่ต้นลม ตัดความทุกข์ระทม ก่อนมาทำลาย

          การระวังมิให้ความระแวงเกิดขึ้นน่าจะง่ายกว่ามาแก้ความระแวงทีหลัง กว่าจะแก้ได้อาจจะเสียเพื่อน เสียครอบครัว เสียทรัพย์สินเงินทอง และเสียโอกาสไปเป็นอย่างมาก

           ... จงระวัง  รักษา ใจให้สงบ 

                อย่าประสบ ความระแวง  ความสงสัย

                ไม่เชื่อถือ ศรัทธา ไว้ในใจ

                 มหันตภัย จะมาเยือน อยากเตือนกัน

                        ให้รีบแก้ ปัญหา หันหน้าสู้ 

                         หันมาดู พูดจากัน ทางสร้างสรร

                         เรื่องเล็กใหญ่ ค่อยพูดจา พาทีกัน 

                         ความระแวง ไม่ระวัง ก็พังทลาย...