ผ่านพ้นจึงค้นพบ

พวกเราพบกับเหตุการณ์ต่างๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตมากมาย แต่พวกเรานั้นได้ค้นพบอะไรจากสิ่งเหล่านั้นบ้างหรือเปล่า

ยกตัวอย่างสมัยยังเรียนมัธยมศึกษา บางวิชานั้นเรียนเท่าไรก้อไม่เข้าใจสักที แต่พอเวลาผ่านไปจนล่วงเลยเข้าสู่ระดับอุดมศึกษา แล้วมองย้อนกลับไปดูวิชานั้นอีกที ก้อเข้าใจวิชาที่เคยเรียนมานั้นได้มากขึ้น หรือจะเป็นเพลงที่เกี่ยวข้องกับเรื่องราวความรักระหว่างชายหญิง ฟังไปตอนแรกๆ อาจไม่ได้ใส่ใจอะไร แต่พอตัวเองมาเจอเหตุการณ์ที่เหมือนในเพลง ก้อฉุกคิดได้ว่าแท้จริงเพลงที่เขียนมานั้นเป็นเหตุการณ์จริง แสดงว่าเมื่อเหตุการณ์ผ่านมา เวลาผ่านไป เราจะค้นพบอะไรบางอย่าง

ย้อนกลับไปเมื่อเรายังเล็ก เป็นเด็กเอาแต่ใจ เราอาจเคยรู้สึกว่าทำไมพ่อแม่ ถึงได้มาวุ่นวายอะไรกับชีวิตเราขนาดนี้ อยากใช้ชีวิตด้วยตัวเอง ไม่สนใจคนที่หวังดีต่อเรามากเท่าที่ควร บางครั้งสิ่งที่ทำอาจไปทำลายความหวังดีของท่านก้อมี แต่พอเวลาผ่านพ้อไปจนเติบโตเป็นผู้ใหญ่ จึงได้เข้าใจว่าสิ่งที่พ่อและแม่สอนสั่งนั้นมีประโยชน์ ยังอยากจะย้อนเวลากลับไปแก้ไขในสิ่งที่พลาด แต่คงเป็นไปไม่ได้ ดังนั้นหากใครยังพอมีเวลาเหลืออยู่ จงเริ่มแก้ไขเสียแต่วันนี้

กล่าวไปถึงการพัฒนาประเทศชาติก้อเช่นกัน เราเริ่มต้นจากการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติไปมากมาย หารู้ไม่ว่าเรากำลังทำลายบ้านของตัวเอง จนเวลาล่วงเลยมาหลายปี อย่างน้อยก้อทำให้เราได้ค้นพบว่า หากไม่หลงเหลือทรัพยากรเหล่านั้นไว้ พวกเราคงจะอยู่ไม่ได้ ตอนนี้จึงต้องมาหวงแหนสิ่งมีค่าที่เหลือเล็กน้อยเหล่านั้นเอาไว้ แต่ก้อยังมีอีกหลายคนที่ยังไม่ค้นพบ ยังคงเดินหน้าทำลายกันต่อไป

พวกเราใช้ชีวิตอยู่แต่ในป่าคอนกรีต ที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกมากมาย แต่อาจไม่เคยไปสัมผัสชีวิตในชนบท ที่ยังคงล้อมรอบด้วยผืนป่าที่สมบูรณ์ หากได้ผ่านพ้นมา ก้ออาจจะค้นพบได้ว่า "เข้าเมืองอดตาย เข้าป่าไม่อดตาย" เพราะทุกสิ่งทุกอย่างในเมือง ต้องอาศัยเงินเป็นสิ่งแลกเปลี่ยน ไม่มีเงินก้อไม่มีกิน ต่างกันกับชีวิตในป่าดงพงไพร แม้จะมีอันตรายต่างๆ อยู่ แต่เราก้อสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ ท้ายที่สุดแล้ว เงินอาจไม่ได้มีความหมายอะไรก้อได้

เวลาผ่านมาจนถึงวันนี้เราอาจจะยังไม่ค้นพบอะไรมากเท่าไร แต่ยังมีเหตุการณ์ต่างๆ รอเราอยู่ข้างหน้าอีกมากมาย ถ้าเราไม่หยุดที่จะค้นหา เราก้อจะค้นพบอะไรดีๆ เช่นกัน หากตอนนี้เรายังไม่รู้ อย่าตื่นตระหนกว่าโง่เขลา เบาปัญญา เวลาจะพาเราไปเรียนรู้มัน เพราะ "การเรียนรู้ไม่มีวันสิ้นสุด"

"จงมองย้อนกลับไป แล้วเรียนรู้กลับมา"

ผมคงไม่ต่างจากใครๆ ที่อยากมีชีวิตที่ดี
สมัยก่อนชอบนึกภาพไปเรื่อยว่า ชีวิตที่ดีนั้นควรมีรูปร่างหน้าตาอย่างไร

คิดไปคิดมาก็ได้คำตอบว่า ชีวิตที่ดีคือชีวิตที่มีความสมบูรณ์แบบ
มีสิ่งที่ต้องการพร้อมมูล ไม่มีข้อบกพร่อง
ไม่ต้องเผชิญสิ่งยุ่งยากลำบากใจ ไม่ต้องเจ็บปวดกับอะไร
เมื่อเงื่อนไขตามนี้ครบก็เรียกได้ว่ามีชีวิตที่ดี
เมื่อมีชีวิตที่ดีเช่นนี้แล้วก็สรุปได้ว่า นี่คือชีวิตที่หมดจดงดงาม

และผมก็คงไม่ต่างจากใครๆ ที่อยากมีความสัมพันธ์ที่ดี
สมัยก่อนผมมักวาดภาพฝันว่า ความสัมพันธ์ที่ดีควรจะออกมารูปร่างหน้าตาอย่างไร

คิดไปคิดมาก็ได้คำตอบว่า ความสัมพันธ์ที่ดีมีคุณภาพก็คือความสัมพันธ์ที่จะต้องไม่มีตำหนิ
ไม่มีริ้วรอย ไม่มีสิ่งด่างพร้อย ไม่มีความเจ็บปวด ไม่มีบาดแผล
เมื่อนั้นก็จะเรียกได้ว่าเป็นความสัมพันธ์ที่สมบูรณ์
และก็ถือว่านั่นคือความสัมพันธ์ที่งดงาม

ตอนนี้ผมไม่คิดอย่างนั้นแล้ว

แต่เปล่าหรอก มาถึงตรงนี้ก็ยังไม่ได้ข้อสรุปหรอกว่า
ชีวิตที่ดีและความสัมพันธ์ที่งามต้องเป็นอย่างไร
และก็ไม่คิดจะหาข้อสรุปหรือค้นคำตอบอะไรเพิ่มอีกแล้ว
วันนี้รู้เพียงว่า ชีวิตที่ดีไม่จำเป็นต้องเป็นชีวิตที่สมบูรณ์แบบ
ความสัมพันธ์ที่ดีก็ไม่ได้หมายความว่าต้องไร้ริ้วรอยราคี

ของบางอย่างงดงามได้แม้ท่ามกลางรอยตำหนิ ...หรือกระทั่งเพราะรอยตำหนิ
หลายครั้งได้พบว่าริ้วรอยหรือความไม่สมบูรณ์พร้อมนั้นเอง
ที่เป็นตัวขับเน้นคุณค่า ความงาม และความหมายของสิ่งใดสิ่งหนึ่งขึ้นมา

เพิ่งได้เข้าใจว่า สิ่งที่ผมหลีกหนีมาตลอด
แท้จริงคือสิ่งที่จะพาผมไปสู่อะไรบางอย่างที่ตัวเองโหยหามากว่าค่อนชีวิต

.....คุณค่า ความงาม และความหมาย....