| |
|
|
|
โกรธไปไย
เหตุอันใดไยเล่าเรายังโกรธ
รู้ทุกข์โทษเร่าร้อนนอนหวั่นไหว
คนยังโกรธท่านว่าเอาแต่ใจ
รับไม่ได้คนอื่นขืนขัดคำ
คิดหวังไว้ให้เขาเหมือนเราคิด
ลองพินิจตรองดูก็น่าขำ
เขาต้องรู้สินะว่าควรทำ
ไยไม่จำอย่างนี้ที่ต้องการ
โอ้ไม่เป็นเช่นหวังพังสลาย
เขาทำลายไมตรีให้ร้าวฉาน
ต้องทนทุกข์ท้อแท้ทรมาน
ที่เคยหวานขมไปไม่เหลือเลย
ยอมรับกันเสียทีจะดีไหม
เรื่องของใจ เราเขาสุดเฉลย
แตกต่างกันมาก่อนสิ่งคุ้นเคย
ย่อมเปิดเผยออกมาไม่ว่ากัน
ต่างพื้นเพที่มาอย่ายึดถือ
เพียงใจซื่อจริงใจไม่หุนหัน
อย่าคิดเปลี่ยนเขาอื่นสารพัน
เพื่อเรานั้นถูกใจใช่เรื่องดี
เพิ่มเมตตาเข้าใจใช่ขึ้งโกรธ
อย่าเพ่งโทษใส่ความหยามศักดิ์ศรี
เราก็จิตเขาก็ใจคิดตรองซี
ล้วนน้องพี่ร่วมทุกข์สุขเวียนวน............
ขอบคุณบทความจากธรรมะไทย
|
|
|
วันที่ 17 ม.ค. 2552
Advertisement
เปิดอ่าน 8,519 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,872 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,439 ครั้ง
เปิดอ่าน 8,487 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,443 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,485 ครั้ง
เปิดอ่าน 8,524 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,527 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,487 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,535 ครั้ง
เปิดอ่าน 8,491 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,552 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,911 ครั้ง
เปิดอ่าน 8,456 ครั้ง
เปิดอ่าน 8,435 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,598 ครั้ง |
เปิดอ่าน 8,500 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 8,439 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 8,443 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 8,500 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,483 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 8,585 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,429 ☕ คลิกอ่านเลย |
|
≡ เรื่องน่าอ่าน/สาระน่ารู้ ≡ 
เปิดอ่าน 20,160 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 16,695 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 12,309 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 31,721 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 16,919 ครั้ง |
|
|
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
