เรายิ่งใหญ่ หรือแค่เพียงฝุ่นผง


         ความโกรธ เป็นอาการขั้นพื้นฐานที่เกิดได้กับทุกคน อาจต่างกันเพียงระดับความเข้มข้นอารมณ์ที่ทำให้ทุกคนจัดการและแสดงออกซึ่งความโกรธนั้นต่างกัน

          ว่ากันว่า ความโกรธ เป็นอาวุธที่ทำลายล้างทุกสิ่งอย่างได้ แต่ไฉนคนเราทุกวันนี้จึงเลือกใช้ชีวิตอยู่บนความโกรธ เกลียดชัง ขว้างปาความรู้สึกไม่ดี อันมาจากการถือตัวเองเป็นใหญ่ ไม่ยอมกัน แม้จะเป็นเพียงเรื่องน้อยนิด จนกลายเป็นนิสัยระดับชาติ ดังที่หมื่นตาบอกไว้

          หากได้เพ่งพินิจข่าวใหญ่ตามสื่อที่ส่งออกมาถึงผู้รับอย่างเราๆ จะเห็นได้ว่าเกือบทุกสารล้วนมีเหตุแห่งความขัดแข้ง ไม่ว่าจะเป็นการเมือง เศรษฐกิจ สังคม สิ่งต่างๆ เหล่านี้ล้วนหยิบยื่นการรับรู้แห่งความโกรธเกลียดจนเราเองก็กลายเป็นเหยื่อแห่งความโกรธนั้น

          จะดีกว่าไหมหากเราหยุดคิด ไตร่ตรอง เพื่อลุกออกจากความโกรธนั้น ก่อนที่จะปล่อยให้ความโกรธจัดการตัวเรา ดังเช่นที่หมื่นตาบอกไว้ว่า...