...มอบ..สำหรับผู้ไม่ประมาท..

ธรรมะเป็นของจริง สำหรับผู้ไม่ประมาท

โดย หลวงปู่เปลื้อง ปัญญวันโต
จาก http://se-ed.net/platongdham/klon/a_p01.html

ธรรมะเป็นของจริง ปฏิบัติจริง ได้ผลจริง

ธรรมทั้งหลาย จำได้ง่าย รู้ได้ยาก
เหมือนครกสาก ไม่รู้รส บดอาหาร
รสของเกลือ ผู้ที่เชื่อ ต้องรับประทาน
รสมันหวาน รู้ด้วยใจ ภายในตน

ยังไม่รู้รส ธรรมทั้งหมด มองไม่เห็น
ไม่บำเพ็ญ จิตไม่คลาย ไม่ได้ผล
รู้ตามปริยัติ ไม่ปฏิบัติ ฝึกหัดตน
ไม่อดทน ไม่เป็นพระ ไม่ชนะมาร

จิตเป็นพระ ต้องชนะ กามฉันท์
เครื่องผูกพัน อยู่ใน วัฏสงสาร
ตัวมิจฉา ความเห็นผิด จิตเป็นพาล
เพราะเกียจคร้าน ไม่บำเพ็ญ ไม่เห็นธรรม

จิตเห็นธรรม ก็เห็น พระตถาคต
จิตรู้รส จิตปลดเปลื้อง เป็นเรื่องขำ
แรงสัจจะ แรงทมะ ชนะกรรม
ผู้ปฏิบัติธรรม มั่นอดทน ได้ผลจริง

จิตเห็นกาย ในกาย คลายกำหนัด
ผู้ปฏิบัติ จะรู้ได้ ทั้งชายหญิง
เห็นวัตถุ ภายนอกกาย กลายเป็นลิง
เจอะของจริง ตามพุทธพจน์ หมดกังวล

เป็นบุญเลิศ ผู้มาเกิด เป็นมนุษย์
เป็นชาวพุทธ จิตศรัทธา สถาผล
น้อมธรรมะ มาปฏิบัติ ฝึกหัดตน
ทุกทุกคน รู้ได้ชัด ปัจจัตตัง

ผู้ประมาท ต้องเป็นทาส อยู่ในโลก
แม้มีโชค ไม่ทำดี ไม่มีหวัง
ธรรมทั้งหลาย พระตรัสไว้ ไม่ปิดบัง
หมดรักชัง รู้ด้วยตน ทุกคน

.......................................................

วันสำคัญ คือวันนี้

    วันพรุ่งนี้  อยู่ไกล  ยังไม่เกิด

ช่างมันเถิด  อย่าร้อน  ไปก่อนไข้

วันวานนี้  ตายแล้ว ให้ตายไป

อย่าเอาใจ  ไปข้อง  ทั้งสองวัน

ถ้าวันนี้ สดชื่น  ระรื่นจิต

อย่าไปคิด  หน้า-หลัง  มาคลั่งฝัน

สิ่งที่แล้ว  แล้วไป  ให้แล้วกัน

สิ่งที่ฝัน  ไม่มา  อย่าอาวรณ์

          หลวงพ่อ  จรัล  ฐิตธัมโม

..............................................................................

เร็ว ก็หาว่าล้ำหน้า
ช้า ก็หาว่าอืดอาด
โง่ ก็ถูกตวาด
พอฉลาด ก็ถูกระแวง
ทำก่อน บอกไม่ได้สั่ง
ทำทีหลัง บอกไม่มีหัวคิด
เฮ้อ นี่แหละชีวิตคนทำงาน

ถ้าเราทำงานจนเมื่อยมือเหลือเกิน
ก็จงดีใจเถอะ ที่มีมือให้เมื่อย
ถ้าเราเดินไปเดินมาจนปวดขาเหลือเกิน
ก็จงดีใจเถอะ ที่มีขาให้ปวด
ถ้าเราเห็นหัวหน้า แล้วเซ็งเหลือเกิน
ก็จงดีใจเถอะ ที่มีหัวหน้าให้เซ็ง
ถ้าเราเห็นงาน แล้วเราเบื่องานเหลือเกิน
ก็จงดีใจเถอะ ที่มีงานให้เบื่อ