……สิ่งที่เรา “รู้เอง” กับ สิ่งที่เรา “คิดเอง” ต่างกันนะ
แต่ว่าหากเราคอยปรุงแต่ง สองอย่างนี้จะรวมเข้าเป็นอันเดียวกัน เช่น สมมติมีใครทำอะไรสักอย่างซึ่งเป็นผลเสียต่อเรา และเราก็ไม่รู้เจตนาของเขา เลยคิดว่าเขา “อาจจะ” แกล้งเราก็ได้ คิดปรุงแต่งไปมาในคำว่า “อาจจะ” จนมันกลายเป็น “คงจะ”
แล้วในที่สุดคำว่า “คงจะ” ก็กลายเป็นข้อมูล เป็นความแน่นอน คือมีความเปลี่ยนแปลง มีความกำเริบในความคิด จากคำว่า อาจจะ เป็นคงจะ เป็นแน่ใจ ว่าเป็นอย่างนั้น เลยเกิดความโกรธ เคียดแค้นใครคนนั้นเข้า ทั้งๆ ที่เราไม่มีข้อมูลอะไรแน่นอนว่าเขาแกล้งเรา แต่เราคิดเอง
เราฝึกจิตให้ตั้งมั่นเป็นสมาธิ เพื่อให้เกิดปัญญารู้เอง หยุดความคิดปรุงแต่ง......
ธรรมะบรรยาย "เพื่อนนอก เพื่อนใน" โดย ชยสาโรภิกขุ( ศิษย์หลวงปู่ชา)
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
