พระพุทธเจ้าเป็นผู้ประกอบด้วยพระมหากรุณาอันยิ่งใหญ่ ได้ประทานคำสอนไว้ว่า...
ทุกคนอาจทำตนให้มีความสุขประดุจเทพเจ้าได้ ถ้าเขามีความเข้าใจในชีวิต และปฏิบัติในทางอันจักนำให้เกิดสุขนั้นๆ
การที่จะได้ความสุขในครอบครัวนั้ ในเบื้องต้นจะต้องรู้สำนึกในหน้าที่แห่งบุตรอันจะพึงมีต่อบิดามารดาเสียก่อน เพราะบิดาเป็นหัวหน้าในครอบครัว คล้ายกับเป็นศรีษะของตน
ข้อนี้เป็นเรื่องสำคัญมาก พระผู้มีพระภาคจึงได้สอนก่อน แม้ในมงคลสูตร ก็ตรัสว่า
"การปฏิบัติต่อบิดามารดา เป็นอุดมมงคล"
ครอบครัวใดบุตรธิดามีความเคารพต่อบิดามารดา แม้จะยังมีชีวิตหรือหาไม่ก็ตาม ครอบครัวนั้นชื่อว่า มีเทวดาคุ้มครองรักษา และได้รับแต่ สวัสดิมงคล
ความเอ๋ยความสุข
ใครใครทุกคนชอบเจ้า เฝ้าวิ่งหา
"แกก็สุข ฉันก็สุข ทุกเวลา"
แต่ดูหน้า ตาแห้ง ยังแคลงใจ
ถ้าเราเผาตัวตัณหา ก็น่าจะสุข
ถ้ามันเผา เราก็"สุก" หรือเกรียมไหม้
เขาว่าสุข สุขเน้อ อย่าเห่อไป
มันสุขเย็นหรือสุกไหม้ให้แน่เอยฯ
อย่ามุ่งหมาย
ความสุขอันประเสริฐอะไรๆ
ให้มากไปกว่าความปกติของจิตที่ไม่ยินดียินร้าย
ไม่ขึ้นไม่ลงไปตามอารมณ์ที่กระทบ
เพราะไม่มีสุขอะไรประเสริฐยิ่งไปกว่า
ความปกติของจิตนั้น...
ขอบพระคุณที่มาข้อมูลหนังสือ ความสุขนิรันดร์ (ท่าน..พุทธทาสภิกขุ)
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
