ปัจจุบันปัญหาการหย่าร้าง นับวันแต่จะมีควารุนแรงยิ่งขึ้น เนื่องจากปัญหาเศรษฐกิจ สังคม การเมือง และวัฒนธรรมจากตะวันตกได้ไหลบ่าเข้ามา ทำให้เกิดรสนิยม และค่านิยมที่ผิดแผกแตกต่างจากวัฒนธรรมดั้งเดิมของไทย ทำให้คุณธรรมของผู้ครองเรือนขาดหายไป และคนในสมัยปัจจุบันมองไม่เห็นคุณค่า และไม่ใส่ใจ
คู่ชีวิตที่ดำรงคงอยู่ได้นาน อยู่ดี และมีสันติสุข ไม่อาจปฎิเสธได้ว่าบุคคลทั้งสองจะต้องมีอะไรที่พิเศษกว่าคู่ครองอื่นอย่างแน่นอน และอย่างน้อยคู่ครองนั้นจะต้องมีสมชีวิธรรม ๔ ประการ คือ
๑. มีศรัทธาสมกัน(สมสัทธา) กล่าวคือจะต้องนับถือลัทธิศาสนา สิ่งเคารพนับถือบุชา และมีแนวความคิด ความเชื่อถืออย่างเดียวกัน หรืออย่างน้อยก็สามารถปรับจูนเข้าหากันได้
๒. มีศีลสมกัน (สมสีลา) กล่าวคือมีความประพฤติ มีศีล จรรยา มารยาท พื้นฐานการอบรม พอเหมาะสอดคล้องต้องกันและไปก้นได้
๓. มีจาคะสมกัน(สมจาคา) กล่าวคือ มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ความโอบอ้อมอารี ความมีใจกว้างขวาง ความเสียสละ พอกลมกลืนกัน และ ไม่ขัดแย้งกัน
๔. มีปัญญาสมกัน(สมปัญญา) กล่าวคือ รู้เหตุรู้ผล เข้าใจกันและกัน อย่างน้อยพูดกันรู้เรื่อง
... ชีวิตการครองเรือนเป็นศิลปะอย่างหนึ่ง ผู้ปรารถนาที่จะครองเรือนอย่างร่มเย็น เป็นสุข ครองคู่จนแก่เฒ่า จำต้องนำหลักธรรมมาเป็นคู่ธรรมเข้ากับคู่ครอง เพื่อเป็นคู่กันให้อยู่กับตนตลอดไป...
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
