ขอบูชาบรมครูกลอน....ท่านสุนทรภู่ ผู้มีพระคุณอันยิ่งใหญ่ในศาสตร์กลอนสุภาพ ด้วยจิตคารวะ
ขอน้อมนบครูกลอนสุนทรภู่
บรมครูจอมกวีศรีสยาม
ผู้ปราดเปรื่องเลื่องลือระบือนาม
ทุกเขตคามจำข้อคิดภาษิตดี
ขอเรียงร้อยอักษราภาษาศิลป์
แด่กวินผู้ประเสริฐเลิศศักดิ์ศรี
เพชรน้ำเอกวรรณศิลป์จินตกวี
ประดับศรีแผ่นดินไทยให้งดงาม
จิราภรณ์ หอมกลิ่น ประพันธ์
| " กาพย์กลอนไทย ธำรง คงคุณค่า |
จากศิลา จารึก บันทึกสมัย |
| สะท้อนรส บทกลอน สะท้อนใจ |
สะท้อนความ เป็นไท ไปนิรันดร์ |
| สะท้อนแก้ว แววกลอน สุนทรภู่ |
พระคุณครู ศักดิ์สิทธิ์ คิดสร้างสรรค์ |
| ครูสร้างคำ แปดคำ ให้สำคัญ |
อภิวันท์ บูชา บิดากลอน |
| สองร้อยปี บรรจบ ครบถ้วนทั่ว |
ถึงลับตัว แต่ชื่อ ลือกระฉ่อน |
| ทรงศักดิ์ศรี กวีไทย ให้กำจร |
เป็นอาภรณ์ แก่แผ่นดิน ถิ่นไทยเอย |
|
( ประพันธ์โดย เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ )
|
| ถ้าขอพรใดได้ดังใจคิด |
ใคร่ขอมีชีวิตเป็นอิสระ |
| เพื่อเขียนร้อยกรองแก้วแพรวพจนะ |
และแน่ละ…เทิดท่าน "ภู่" เป็นครูกลอน |
| ด้วยเลื่อมใสในวจีกวีเอก |
เหมือนท่านเสกมนต์สลักทุกอักษร |
| ไพเราะรสพจน์พิรามหวามอาวรณ์ |
" ศรีสุนทรโวหาร" ท่านเลิศนัก |
| สองร้อยปีที่ผ่านแม้นนานแสน |
ยังจำแม่นเก้านิราศประกาศศักดิ์ |
| ซาบซึ้งพระอภัยมณีที่น่ารัก |
นิทานพรักพร้อมเห่เสภาพราว |
| " อย่างหม่อมฉันอันที่ดีและชั่ว |
ถึงลับตัวแต่ชื่อเขาลือฉาว" |
| กาลเวลาพิสูจน์ผ่านมานานยาว |
คนยังกล่าวถึงท่านภู่อยู่ลั่นลือ |
| ถ้าแม้ขอพรได้ดังใจคิด |
ใคร่ขอเป็นเช่นศิษย์ด้านหนังสือ |
| กราบ "ครู" ด้วยใจสมองและสองมือ |
จำหลักชื่อท่านภู่ไว้บูชา |
| |
(ประพันธ์โดย จินตนา ปิ่นเฉลียว)
|
รอยสุนทรภู่ - เพาเวอร์แบนด์
....ดนตรี..........
เดินลอยลำนาวา
งามตาสองฟากฝั่งชล
ท่าเรือแจวเรือหางเรือยนต์
เรือเมล์เรือด่วนลิ่วปลิวลิบตา
ท่องเที่ยวไปตามสายคงคา
หวนคิดขึ้นว่าล่องมาเหมือนใคร
....ดนตรี..........
เดินทางตามธารา
นานมามีคนผ่านไป
ยอดกวีหนึ่งของเมืองไทย
ลอยเรือไม่ใกล้จะไปอยุธยา
เอ่ยบทกลอนยอกย้อนวาจา
ฟังดูเถิดว่าพรรณนาเช่นไร
(พูด)
ถึงโรงเหล้าเตากลั่นควันโขมง
มีคันโพงผูกสายไว้ปลายเสา
โอ้บาปกรรมน้ำนรกเจียวอกเรา
ให้มัวเมาเหมือนหนึ่งบ้าเป็นน่าอาย
ไม่เมาเหล้าแล้วเรายังเมารัก
สุดจะหักห้ามจิตคิดไฉน
ถึงเมาเหล้าเช้าสายก็หายไป
แต่เมาใจนี้ประจำทุกค่ำคืน
..ได้ฟังบทกลอนคำสอนคำสั่ง
ได้ยินคงยังฝังในอุรา
ผ่านไปตำนานขับขานคล้ายว่า
พึ่งพรรณนาให้พาซึ้งใจ
ท่องไปดื่มไปจนได้เวลาค่ำ
ชื่นชมลำน้ำค่ำมาฮาเฮ
ช่วยคลายเบาใจให้หายว้าเหว่
เริ่มเห็นทะเลเข้ามาคนละทาง
ฮืม..ฮืม.ฮืม..ฮืม..ฮืม.ฮืม
ฮืม..ฮืม.ฮืม..ฮืม..ฮืม.ฮืม
ขอขอบคุณบทเพลงจากblogหนุ่มน้อยบางปะกง www.bloggang.com
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
