น้ำผึ้งหยดเดียว

หลายคนคงเคยได้ยินเขาพูดกันเมื่อมีเรื่องทะเลาะวิวาทกันว่า
โธ่เอ๋ยน้ำผึ้งหยดเดียวแท้ๆอยู่เสมอ

หลายคนอาจจะรู้ที่มาที่ไปของสำนวนนี้และหลายคนก็อาจจะยังไม่รู้ก็คงมี
ก็เลยไปค้นมาเล่าต่อให้ฟัง
แท้ที่จริงมาจากนิทานนั่นเอง ลองอ่านดูครับ

นิทานเรื่อง น้ำผึ้งหยดเดียว

ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่ง ซึ่งแต่ก่อนมาชาวบ้านทุกคนต่างรักใคร่สามัคคีปรองดองกันด้วยดี

จนวันหนึ่งมีคนหาบน้ำผึ้งเดินผ่านหมู่บ้านแห่งนี้ และบังเอิญทำน้ำผึ้งหยดลงพื้นดิน

หนึ่งหยด จิ้งจกตัวหนึ่งคลานมาพบก็ตรงเข้าแลบเลียเป็นอาหาร

แมวมาเจอจิ้งจกก็รีบกระโดดเข้าตะครุบ

สุนัขเห็นแมวก็เข้ามาไล่กัด

เจ้าของแมวเห็นสุนัขมากัดแมวของตนเลยเอาไม้ไล่ตี

เจ้าของสุนัขได้ยินเสียงร้องก็วิ่งออกมาดู

พอรู้ว่าสุนัขของตนถูกเพื่อนบ้านไล่ตี

จึงตรงเข้าชกต่อยเจ้าของแมว

ญาติของเจ้าของแมวได้ยินเสียงการต่อสู้จึงรีบออกมาช่วย

ญาติฝ่ายเจ้าของสุนัขเห็นพรรคพวกของตนถูกทำร้ายก็ออกมาช่วยเช่นกัน

การต่อสู้ดำเนินไปอย่งดุเดือด จากการใช้มือใช้ไม้กลายเป็นมีด ปืน และอาวุธชนิด ต่าง ๆ

จนมีการบาดเจ็บล้มตาย ผู้คนในหมู่บ้านแบ่งออกเป็นสองฝ่ายคือ พวกเข้าข้างเจ้าของสุนัข

และพวกที่เข้าข้าง เจ้าของแมว เมื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเพลี่ยงพล้ำจนเหลือกำลังน้อยกว่า

ก็ออกไปชักชวนญาติหรือ เพื่อน ๆ ของตนที่อยู่ต่างหมู่บ้านมาช่วย จนกลายเป็นสงครามกลางเมือง

กว่าเจ้าเมืองจะส่ง คนมายุติศึกได้ ผู้คนก็ล้มตายไปเป็นจำนวนมาก ทั้งนี้เพราะ

ต่างฝ่ายต่างขาดการยับยั้งชั่งใจ และไม่รู้จักการพิจารณาเหตุผล หากเจ้าของสุนัข

และเจ้าของแมวเจรจาสอบถามเรื่องราว ให้เป็นที่เข้าใจถึงต้นสายปลายเหตุ

ก่อนที่จะหุนหันพลันแล่นทำอะไรไปตามอารมณ์แล้ว

เหตุการณ์คงจะไม่ลุกลามบานปลายเหมือนดังกรณีของน้ำผึ้งหยดเดียวในเรื่องนี้