ผู้หญิงที่อยากกอดตลอดชีวิต
ผู้หญิงที่อยากกอดตลอดชีวิต เธอคนนั้น คือ แม่
-
ฉันเองเขียนเรื่องแม่ก็ออกจะขัดเขินเล็กน้อย ด้วยความที่เป็นลูกสาวคนโต ช่วงชีวิตที่อยู่กับแม่มากกว่าน้องคนอื่นๆ กิริยาวาจาที่แสดงออกกับแม่ หลายครั้งหลายหนหลายคนทักว่า “เอาแต่ใจตัวเอง” ด้วยความที่แม่ตามใจ จนบางครั้งฉันเองก็ละเลย และเห็นเป็น “ของตาย” ซึ่งเป็นเรื่องอันตรายมากมายในความสำคัญ
-
จะมีประโยชน์อะไรที่เราๆที่เป็นลูกจะทำร้ายจิตใจคนเป็นแม่ ทั้งคำพูด การกระทำ ประชดประชัน แค่นั้นก็รุนแรงมากมาย จนมิพักพูดถึงการลงมือตบตี หรือทำร้ายร่างกาย ฉันเองเพิ่งจะสำนึกไม่นานว่าน้ำตาแม่เป็นบาปที่ติดตัวตลอดชีวิต แม้เรื่องราวผ่านพ้น และแม่ให้อภัย แต่เมื่อย้อนกลับไปนึกถึง กลับพบว่ามันไม่ได้เลือนหายไปเลย
-
ใกล้ถึงวันแม่อีกปีแล้ว รื้อๆเพลงเก่าๆมาฟัง ก็พบแผ่นของ ศุ บุญเลี้ยง อัลบั้ม คิดถึงอย่างแรง พบเพลงเก่าหนหลัง ที่ไม่ได้ฟังนานมากแล้ว “ผู้หญิงที่อยากกอดตลอดชีวิต” ท่วงทำนองที่แว่วมา “ตื่นมาวันวัน ไม่เห็นแม่ทำอะไร คอยยุ่งแต่ฟืนแต่ไฟ หุงข้าวหาปลา เก็บทั้งหมอนทั้งมุ้ง ไล่ยุงและป้อนยา เห็นแต่เล็กแล้วหนา ว่าทำไรในวันวัน ขัดตะกรงตะแกรง ถูขี้คลงขี้ไคล ก. ไก่ ถึง บ. ใบไม้ แม่ให้ท่องพัลวัน ลูกป่วยจนนอนซม แม่ก็ตรมไม่ต่างกัน เห็นแต่ครั้งกระนั้น ว่าวันวันแม่ทำอะไร
-
อยากกอดแม่ไว้ ให้นานเท่านาน ชั่วกาลปาวสาน กอดแม่กลางดวงใจ หากใครจะถาม ว่าแม่ทำอะไร ยิ่งใหญ่เพียงไหน แม่สร้างลูก สร้างคน
-
-
กล่อมอยู่บนเปล แล้วสอนให้เดินเป็น นอนตื่นยังเคี่ยวยังเข็น ไม่เห็นแม่ทำอะไร จะสอบกี่ครั้งกี่หน แม่ก็ค้นตำรามาให้ รู้กันแล้วใช่ไหม แม่ทำไรในวันวัน”
-
อ่านจบแล้วเชิญชวนลูกๆทำดีกับแม่สักนิด หันไปเอาใจใส่สักหน่อยตามวิธีแต่ละคน หอมแก้ม ให้ของขวัญ ซื้อดอกไม้ พาไปทานข้าว พาไปดูหนัง หรือวิธีการอื่นๆก็แล้วแต่ความชอบความถนัด
ส่วนฉันนะหรือ ...วันนี้ลูกไปทำบุญให้แม่แล้ว ความจริงวันที่เราควรไปทำบุญคือ 20 กรกฏาคม ...แต่ด้วยอุปสรรคต่างๆนานา จึงมาถึงวันนี้....ครูติ๋ว
ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ต
ผู้หญิงที่อยากกอดตลอดชีวิต
ตื่นมาวันวัน ไม่เห็นแม่ทำอะไร
คอยยุ่งแต่ฟืนแต่ไฟ หุงข้าวหาปลา
เก็บทั้งหมอนทั้งมุ้ง ไล่ยุงและป้อนยา
เห็นแต่เล็กแล้วหนา ว่าทำไรในวันวัน
ขัดตะกรงตะแกรง ถูขี้คลงขี้ไคล
ก. ไก่ ถึง บ. ใบไม้ แม่ให้ท่องพัลวัน
ลูกป่วยจนนอนซม แม่ก็ตรมไม่ต่างกัน
เห็นแต่ครั้งกระนั้น ว่าวันวันแม่ทำอะไร
อยากกอดแม่ไว้ ให้นานเท่านาน
ชั่วกาลปาวสาน กอดแม่กลางดวงใจ
หากใครจะถาม ว่าแม่ทำอะไร
ยิ่งใหญ่เพียงไหน แม่สร้างลูก สร้างคน
กล่อมอยู่บนเปล แล้วสอนให้เดินเป็น
นอนตื่นยังเคี่ยวยังเข็น ไม่เห็นแม่ทำอะไร
จะสอบกี่ครั้งกี่หน แม่ก็ค้นตำรามาให้
รู้กันแล้วใช่ไหม แม่ทำไรในวันวัน
. . . . . . . . . . . . .
ผู้หญิงที่อยากกอดชั่วชีวิต - .
|
แม่คงสอนให้ลูกฉลาดไม่ได้.
ลูกต้องเรียนรู้และฉลาดด้วยไหวพริบ และกึ๋นของลูกเอง
แม่อยากให้ลูกคิดและมองโลกในแง่ดี.
อย่าคิดว่าใต้ฟ้านี้มีแต่เรื่องทำไม่ได้ เป็นไม่ได้
หัดคิดให้เป็นบวกไว้แหละดี
แม่อยากให้ลูกหัดฝัน.
เมื่อไรลูกฝันเป็น ไม่ว่าจะเป็นใฝ่ฝัน
หรือความฝัน ลูกจะรู้ว่าโลกนี้มันน่าอยู่เพียงไหน
แม่อยากให้ลูกพูดแต่เรื่องดี พูดแต่เรื่องสวยงาม.
จงเป็นคนสุดท้ายที่ให้ร้ายคนอื่น และจงเป็นคนแรก
ที่ให้กำลังใจ และชื่นชม
แม่อยากให้ลูกทำเรื่องแปลกๆ.
ลูกไม่จำเป็นต้องเดินตามชีวิตประจำวันของใคร
อย่าเก็บความคิดแปลก เพียงเพราะเห็นว่ามันไม่เหมือนใคร
แม่อยากสอนให้ลูกกล้าแดด กล้าฝน.
เพราะภายใต้ไออุ่นของดวงอาทิตย์ลูกจะได้รับวิตามินดี
และภายใต้ฟ้าที่มีฝน มันจะทำให้ลูกร้องไห้โดยไม่มีใครเห็นน้ำตา
แม่อยากสอนให้ลูกออกกำลังกายทุกวัน.
อย่างน้อยคนเราก็ต้องเคลื่อนไหวทะมัดทะแมง
ลูกได้ออกแรงเสียบ้าง ลูกจะแข็งแกร่งไม่อ่อนแอ
แม่อยากให้ลูกยิ้ม และอยู่กับโลกด้วยความรัก.
ยิ้มอาจจะไม่ชนะทุกสิ่ง ยิ้มมากๆอาจจะดูเหมือนคนบ้า
แต่มันก็ดีกว่าหน้าบึ้งหน้างอเป็นไหนๆ
แม่อยากสอนให้ลูกรู้จักอดทน.
ลูกต้องเรียนรู้ว่าลูกไม่มีทางได้ทุกๆอย่างที่ลูกหวังไว้
อดทนและอย่าได้เสียกำลังใจ อย่าท้อและขอให้เริ่มใหม่อย่างมีพลัง
แม่อยากสอนให้ลูกเขย่งขาขึ้นให้สูง.
ไม่มีอะไรที่สูงไปกว่าสองมือเราจะเอื้อมคว้า
เพียงแค่ว่าเรายืนยันที่จะไม่ยืนอยู่กับที่
แม่อยากสอนให้เจ้ามีความสุข.แต่อย่าลืมทุกข์ด้วยล่ะลูก
คนที่ไม่เคยมีความทุกข์ เขาสุขจริงๆไม่เป็นหรอก เจ้าเอย
ไอคิวมันติดมาแต่บนฟ้าลูกจ๋า ไม่ฉลาดก็มีความสุขได้ไม่ต้องห่วง
อย่าน้อยใจถ้าตามใครเขาไม่ทัน อย่าเสียขวัญถ้าเราช้ากว่าใครๆ
อีคิวมันต้องหาเองบนโลกนี้ลูกเอ๋ย ไม่ฉลาดก็น่ารักและมีความสุขได้
|
...คิดถึงแม่มากค่ะ....ครูติ๋ว
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
