ไม้ต้องห้ามที่มีความอัปมงคลไม่ควรปลูกในบ้าน(ใช้วิจารณญาณส่วนตัว)

ไม้ต้องห้ามที่ให้ความอัปมงคล

 “มะละกอ”
ชื่อคล้าย มร หรือ มะระ แปลว่า ตาย หากบ้านไหนเอามาปลูกไว้ในรั้วบ้าน จะทำให้ฉิบหายวายวอด มักนิยมปลูกนอกรั้วบ้าน หรือในสวนไกลออกไป 

 “ต้นมะระ”
เป็นไม้เลื้อยก็ไม่ปลูกในบ้าน เพราะแสดงถึงนิสัยไม่ซื่อตรงของเจ้าของบ้าน เหมือนกัน 

  “หลุ่ย”
ต้นไม้ประเภทนี้มีฝัก มักขึ้นในดินแดนใกล้ทะเล เอามาปลูกในบ้าน จะทำให้หลุดลุ่ย บ้านจะเป็นความ ต้องรื้อถอน ต้องขายโยกย้ายกระจายไป 

 “สลัดได”
ไม่นิยมปลูกในรั้วบ้านเช่นกัน เพราะหมายถึง การสลัดโชคลาภออกไปจากบ้าน ทำให้บ้านนั้นอัปโชค 

 “มะตูม”
มีความหมายในทางไม่ดี ถ้าบ้านไหนปลูกบ้านนั้นจะมีความไม่สงบสุข มาจากคำว่าตูม ที่เป็นเสียงของระเบิด ภัยอันตรายต่างๆ 

 “กล้วยตานี”
ตามความเชื่อถือว่ามีนางตานี ปีศาจร้ายที่อาศัยอยู่ในต้นกล้วย คอยหลอกล่อชายหนุ่มให้ไปสมสู่ในภพของตน จึงไม่นิยมปลูกในบ้าน 

 “ลั่นทม”
ปลูกไว้ในบ้านไม่ดี มีสุขจะกลายเป็นทุกข์ คู่ครองจะห่างเหิน จะมีแต่ความทุกข์ นานาประการ คำว่า ลั่นทม ออกเสียงคล้ายระทม อันแปลว่าความทุกข์ แต่ภาคเหนือ เรียกลั่นทมว่า “จำปาลาว” ทางภาคอีสานเรียกว่า “จำปา” ไม่มีความหมายของความทุกข์จึงไม่ถือกัน 

 “ปรง”
ภาคกลางไม่นิยมปลูกในบ้าน เพราะถือกันว่า ใบของมันมักถูกนำมาใช้ประกอบหีบศพหรือทำพวงหรีด แสดงถึงความปรงตก ไม่มีความสุข 

  “ไผ่”
บางท้องถิ่นถือว่า ต้องให้ผู้สูงอายุปลูกถึงจะดี หนุ่มสาวห้ามปลูก เพราะถือกันว่าลำต้นไผ่ใช้เป็นคานสำหรับหามโลงหรือผีไปฝังในป่าช้า 

 “หลิว”
คนจีนไม่นิยมปลูกในบ้านเพราะใบหลิวลู่ย้อยลงมา เป็นสัญลักษณ์คล้ายคนโศกเศร้า เห็นเข้าทำให้อารมณ์เศร้าซึม เขาว่าบ้านใดมีลูกสาวและปลูกต้นหลิวไว้ในบ้านด้วย ลูกสาวบ้านนั้นจะไม่มีใครมา สู่ขอและต้องเป็นสาวแก่ทึนทึกไปจนตาย 

  “โพธิ์”“ไทร”“มะขาม” และ “ตาล”
เป็นไม้ใหญ่ ไม่นิยมปลูกใกล้บ้านหรือในรั้วบ้าน เชื่อว่ามีวิญญาณอาศัยอยู่ 

  “น้ำเต้า”
เป็นไม้เถา รูปร่างคล้ายนมสตรี คนมีวิชาคาถาอาคม ห้ามกิน และห้ามลอดร้านน้ำเต้า 

  “กระทุ่ม”
ชื่อมีความหมายถึงทุ่ม หรือขว้างปา 

 “มะขามเทศ” กับ “หวาย”
เป็นไม้มีหนามซึ่งถือกันว่า เป็นสิ่งที่จะทำให้เกิดอุปสรรคต่างๆ ในการทำงาน

 “มะพูด”
เป็นต้นไม้ใหญ่เหมือนกัน มีอาถรรพณ์บางอย่าง 

  “เพกา”
เป็นของต้องห้าม ฝักมีปลายแหลมเหมือนคมหอก ดาบ ตรีศูลหรือนพศูลนพศูลที่อยู่บนยอดปรางค์ บางทีก็เรียกว่า ฝักเพกา 

  “ถั่วแปบ”

ท่านห้าม ความหมายของ แปบ แปลว่าอะไร เดี๋ยวนี้ไม่มีคนรู้ แต่รู้ว่ามีขนมถั่วแปบ ใช้แป้งห่อถั่วเขียวข้างใน เอามาต้มแล้วคลุกมะพร้าว อีกคำคือ กะปอบ กะแปบ แปลว่า กะปริดกะปรอย คือ ค่อนข้างขัดข้อง ไม่ได้สะดวก 

  “จันคำ”
เขียนไว้ในเรื่อง “ต้นไม้.. ความเชื่อ” ในนิตยสารสมุนไพรเพื่อสุขภาพ ปีที่ 2 ฉบับที่ 4 เดือนกรกฎาคม 2545 เกี่ยวกับไม้ที่ไม่นิยมปลูกในบ้านดังนี้ 

  โศก
โบราณว่าหมายถึงความโศกเศร้า บ้านไหนปลูกต้นไม้นี้ไว้บ้านนั้นจะมีแต่ความโศกเศร้าดังชื่อของมัน 

 มะเฟือง
ท่านว่าไม่ดี คนมีวิชาอาคม หรือถูกลงยันต์ห้ามลอดกิ่งมะเฟือง 

  มะรุม
ผู้คนจะมารุมข่มเหงเอา 

 ตะเคียน
เป็นไม้ยืนต้นที่เชื่อกันว่า มีผีนางไม้สิงอยู่ 

  ชวนชม
เป็นไม้ประดับสวยงาม ที่มีความหมายในทางชักชวนให้เชยชม บ้านที่มีลูกสาวจะไม่ยอมปลูกต้นไม้ชนิดนี้เด็ดขาด 

  เต่าร้าง
มีความหมายถึงการอย่าร้าง การร้างลา 

  นางแย้มป่า
คนโบราณเชื่อว่าเป็นต้นไม้ผีสิง วันดีคืนดีจะกลายเป็นผีเอาก้อนอิฐขว้างปาบ้าน 

 ชบา
ในอินเดียตอนใต้ ใช้ดอกชบา ร้อยเป็นพวงมาลัย สวมคอนักโทษที่กำลังจะถูกประหารชีวิตจึงเชื่อว่าเป็นดอกไม้อัปมงคล 

 มะกอก
เชื่อว่าจะทำให้เจ้าของบ้านกลายเป็นคนกลับกลอก เชื่อถือไม่ได้ 

 รักเร่
ใครปลูกจะเป็นคนหลายใจ เร่ขายรัก หาความจริงใจไม่ได้ 

  ต้นสน
เชื่อว่าถ้าปลูกแล้วจะขัดสนไปตลอดชีวิต ทำอะไรไม่ขึ้น ไม่มีความเจริญก้าวหน้า 

  พุดตาน
เนื่องจากดอกพุดตานเปลี่ยนสีได้ตลอดวัน จากขาวเป็นชมพูอ่อน และเข้มขึ้นในตอนบ่าย ทำให้เจ้าของเป็นคนสับปลับ