ผลงานวิชาการ กับ รางวัลตุ๊กตาทอง....
ในความรู้สึกของครูหลายๆคนในยุคปัจจุบัน ยากนักที่จะปฏิเสธ คำว่า วิทยฐานะ ทั้งๆที่เมื่อก่อน..ไม่ฮิตติดปากมากมายเหมือนทุกวันนี้ สังเกตว่าไปไหนมาไหนถ้าครูเจอครูด้วยกัน สิ่งที่ขาดไม่ได้ในการถามข่าวคราว นอกจากสาระทุกข์สุขสุกดิบๆ แล้วไม่วายที่จะถามไถ่กันทันที เรื่องวิทยฐานะ เธอผ่านหรือยัง?..... ได้ชำนาญการพิเศษหรือยัง ? .....เธอได้เชี่ยวชาญหรือยัง? ..เธอได้เชี่ยวชาญพิเศษหรือยัง?..( นั่นคือสำนึกครูที่ต้องการพัฒนาตัวเอง )
การถ่ายหนังยังมีเบื้องหลังการถ่ายทำ......การทำผลงานวิชาการเพื่อขอเลื่อนวิทยฐานะ
ก็เช่นกัน....แต่ละคนย่อมมีเบื้องหลังการทำผลงานที่แตกต่างกัน ( ไม่มีใครกล้าเถียง! )
ในเมื่อ แตกต่างที่คน แตกต่างสาระฯ แตกต่างวิชา และแตกต่างเรื่องที่ทำ...นั้นเป็นสิ่งปกติ
แต่สิ่งที่ไม่ปกติ จนโยงปัญหาให้เห็นถึงทุกวันนี้....ทุกท่านทราบดี เข้าใจดี....ผ่าน..ไม่ผ่าน
ครูคือผู้แสดง ผู้กำกับการแสดงคือที่ปรึกษา ผู้รู้ผู้เชี่ยวชาญ สังกัดค่ายไหน ผลงานออกมา
จะสะท้อนค่ายสังกัดทันที หนังที่สร้างใหม่การเริ่มต้นก็ยากหน่อย ต้องหาองค์ประกอบ
ที่ไปกันได้กับเรื่องราวเริ่มตั้งแต่ตัวผู้แสดงเหมาะสมกับบทบาทหรือยัง? เหมือนกับครูที่เพิ่งเริ่มทำผลงานใหม่ๆเช่นกันว่าวิชาที่เราเลือกส่งผลงานเราถนัดชำนาญการแค่ไหน ?ส่วนมากก็รู้สึกว่าคลำทางไม่ค่อยเจอ..แต่พอมีผู้รู้ช่วยชี้ทาง..ก็พอไปได้ แต่จะไปได้ดีหรือไม่ ขึ้นอยู่กับตัวครูที่จะทำผลงานเอง ถ้าเป็นนักแสดงก็ต้องท่องบทให้ขึ้นใจ ตีบทให้แตก ส่วนครูทำผลงานก็ต้อง ถ่องแท้ว่าทิศทางที่ถูกต้องแม่นยำของการทำผลงานคือต้องเขียนอย่างไร? ต้องนำเสนออย่างไร? ให้ถูกต้องตามหลักวิชาการ.........
ถามว่า.....ภาพยนตร์หรือหนังเรื่องใด ที่มีตัวแสดงแทนดาราจริง....คนดูชอบมั้ย? ถึงใจ
ถูกใจมั้ย? คำตอบก็คือไม่ใช่....คนดู ก็เหมือนผู้ตรวจผลงานวิชาการ นี่แหละ...ต้องการให้
ครูทำเอง....ไม่ชอบใช้ตัวแทน...เพราะท่านคือผู้ที่จะได้รับตำแหน่ง( วิทยฐานะ ) ที่ต้องการ
ดังนั้น..ครูผู้ที่ยังไม่ผ่านประเมินอย่าเพิ่งน้อยใจ ตอนนี้ท่านก็เหมือนดาราหน้าใหม่ ที่แฟนคลับยังไม่เยอะ...ท่านก็ยังไม่ได้ตุ๊กตาทอง...รางวัลที่ดาราต้องการกันเป็นนักเป็นหนา.................
เวลาเท่านั้น......เป็นตัวพิสูจน์....ดาราก็แสดงบทบาทให้ดีต่อไป....ส่วนคุณครูที่ทำผลงานก็ให้ทำอย่างเต็มที่ต่อไป อะไรก็ตามเขาบอกว่า ( บ่อยๆ สำเร็จ!! ) ความมุมานะของท่านเองที่จะคว้าความสำเร็จมาได้ ไม่วันใดก็วันหนึ่งแน่นอน...วันนั้นแหละ คือวันที่เปรียบเสมือนกับ...ดาราได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง.......ความภูมิใจที่สมศักดิ์ศรีที่สุดของชีวิตจะบังเกิดขึ้นกับตัวครูเอง........เพราะครูคือ ผู้แสดงตัวจริง!!....เป็นเจ้าของรางวัลตุ๊กตาทองตัวจริง!!
**กำลังใจน้อยน้อยจากครูคนหนึ่ง
อยากฝากถึงคุณครูผู้ขวนขวาย
ลิขิตฟ้าฤาจะสู้มานะครูได้
ครูต้องถึงเส้นชัยได้สักวัน.......
( ขอเป็นกำลังใจ ให้คุณครูทุกท่านที่กำลังส่งผลงานวิชาการเพื่อขอเลื่อนวิทยฐานะ ขอให้โชคดีทุกท่านค่ะ )
และขอแสดงความยินดีกับคุณครูหลายๆท่านที่ผ่านการประเมินแล้วมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ
ด้วยรักและปรารถนาดี
ครูรัชนี คุณานุวัฒน์
e-mail : ratchaneekuna@hotmail.com
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
